Równość

Autor: Stanisław Asukar
Deska przedstawiona w loży Wolność Przywrócona

W 1557 walijski matematyk Roberta Redcorde wprowadził znak = dla uniknięcia ciągłego pisania słów “jest równe”, gdyż nic nie może być bardziej równego, niż dwa równoległe odcinki tej samej długości. Symbol ten pojawia się ponownie w 1618 i jest używany w matematyce do dziś i tu sprawa jest jasna.

Nieco gorzej jest z równością w biologii. Chociaż mamy tę samą liczbę chromosomów a znajdujące się w nich geny kodują cztery identyczne zasady, to różnice fenotypowe są widoczne, każdy z nas jest nieco inny, za sprawą genów, a może wyjątkowy, a może lepszy. To zaś może imlikować istnienie ludzi od nas gorszych.

Chcemy równego traktowania niezależnie od płci. Dzielimy się w większości na kobiety i mężczyzn. Równość wobec płci odmiennej, równość kobiet i mężczyzn to nie tylko podstawowa zasada praw człowieka i obywatela, to gwarancja zrównoważonego rozwoju a ten termin współcześnie nabrał wyjątkowego znaczenia.

W polityce i socjologii porównując wzajemnie ludzi możemy wyróżnić równość poziomą dającą jednakowe szanse dla jednakowych ludzi ale i równość pionową gdzie może być – różne traktowanie ludzi tak, aby zniwelować różnice ich szans, spowodowane różnicami pochodzenia, wykształcenia, koloru skóry, religii.

Art. I Deklaracji Praw Człowieka i Obywatela z 1789 roku głosi „Ludzie rodzą się i pozostają wolnymi i równymi w prawach”.

Szczególnie ważna jest równość wobec prawa. Pełna równość jest jednak sprzeczna z pełną wolnością, gdyż wymaga nałożenia ograniczeń na jednostki, to zaś krępuje ich wolność. Jedną z głównych różnic pomiędzy prądami politycznymi są różnice w interpretowaniu tych pojęć i różny rozkład akcentów pomiędzy równością a wolnością.

Liberalizm na przykład jest niemal całkowicie przekonany o konieczności zagwarantowania wolności, jednak odbywa się to kosztem zwiększenia nierówności społecznych. Socjalizm utopijny domaga się pełnej równości, nawet kosztem wolności jednostek, to zaś godzi w sprawiedliwość.

Spory o sprawiedliwość są tak stare jak ludzkość. Bezsporne jest, że nie ma mowy o sprawiedliwości bez równości. Sprawiedliwość wymaga przeto, by to, co równe, traktować równo. W zasadzie panuje też zgoda, że ta równość ma być geometryczna, proporcjonalna dlatego formułuje się normy prawa generalnie

Równość to pojęcie abstrakcyjne, równość w prawie (“wobec prawa”) określa się przez uwzględnienie cech ogólnych, typowych, zostawiając poza polem widzenia szereg cech indywidualnych, które przecież mogą być ważne. Może zdarzyć się tak, że pominięcie tych cech indywidualnych powoduje faktyczną nierówność tego, co z punktu widzenia prawa wydawało się równe.

Prawica nie uznaje równości, a w szczególności równości w wolności. Ludzie są w sposób równy wyposażeni w wolną wolę – ale to jest tylko pewna potencja wolności. Ludzie są różni i są w różnym stopniu wolni, czyli w różny sposób wykorzystują wolną wolę. Jedyne co można osiągnąć w praktyce to system, w którym jednostka nie jest w stanie wywalczyć sobie tyle wolności politycznej, by w nadmierny sposób zniewolić inną jednostkę..

Od konserwatyzmu myśl lewicową odróżnia bowiem zasada równości, dopuszczająca prawo do odmiennego wyrażania własnego poglądu i nie czyniąca z niego reguły nadrzędnej, stawiającej swoich zwolenników w pozycji uprzywilejowanej wobec innych

Rzeczywista równość panowała w pierwszych wspólnotach chrześcijańskich. Potem zasadę równości odrzucono zgodnie z chrześcijańską teologią objawienia. Bóg panuje nad światem, papież nad królami, król nad poddanymi a mąż nad żoną. Rzeczywistość powinna być uporządkowana i oparta na prawie.

W społeczności beduińskiej jeszcze przed Mahometem panowały zasady naturalnej demokracji „równość i braterstwo. Również islam głosi wolność, równość braterstwo i sprawiedliwość społeczną”, wszyscy bowiem są równi i są stworzeniami i sługami Boga.

Opinia o równości religii bynajmniej nie jest względem religii neutralna, lecz sama należy do sądów religijnych. Zakłada ona bowiem odrzucenie Objawienia w historii na rzecz tezy o jego braku, bądź wreszcie o objawieniach jednakowo dozowanych w każdej religii.

Tezy różnych religii są często sprzeczne i trzeba dokonywać wyboru. Jeżeli zrobimy równość religii, to Manitou Indian staje się takim samym Bogiem, jak Bóg katolików. Wydaje się, że religia katolicka może wyłącznie funkcjonować przy stwierdzeniu, że wszystkie inne są nieprawdziwe a to przeczy równości.

W Unii Europejskiej zagwarantowane jest prawo do równości religijnej, to znaczy do równego uczestnictwa wierzących i niewierzących w życiu politycznym, gospodarczym, społecznym i kulturalnym.

Z powodów religijnych nikt nie może podlegać dyskryminacji. Zagwarantowana jest wolność oraz równość religii i przekonań. Unia Europejska wystąpiła przeciwko nadużywaniu prawa wolności religijnej przez sekty i “grupy kultowe” działające na jej terenie.

W 1995 r zaczęła się kampania Rady Europy pod hasłem „wszyscy różni, wszyscy równi” promująca tolerancję. Są jeszcze inne aktualne hasła: wszyscy różni, wszyscy solidarni, czy hasło: „wolność – równość – niepodległość”.

Konstytucja Wielkiego Wschodu Polski w art.1 mówi, że dewizą wolnomularstwa jest wolność, równość i braterstwo, zaś art.7 głosi, że w czasie zebrań masońskich wolnomularze są sobie całkowicie równi. Jedyne różnice między nimi wynikają z ważności urzędów.

Pozostańmy przy swoim.

14.04.2008.