Debata o Rycie Szkockim Dawnym i Uznanym

Dziś w Warszawie odbyły się zorganizowane przez Radę Najwyższą Polski spotkanie, dotyczące historii Rytu Dawnego i Uznanego w Polsce, a także debata dotycząca jego podstaw ideowych wyrażonych w Deklaracjach z Lozanny (1875) i Genewy (2005).
W spotkaniu wzięli udział członkowie Polskiej Jurysdykcji RSDiU związanej z Wielkim Wschodem Polski, członkinie struktur wyższych stopni związanych z Wielką Żeńską Lożą Francji, oraz Suwerenny Wielki Komandor Suwerennego Kolegium Rytu Szkockiego Belgii, brat Henri Miller 33′. Jest to adogmatyczna jurysdykcja Rytu Szkockiego Dawnego i Uznanego związana z Wielkim Wschodem Belgii.

Poniżej jeden z symboli RSDiU:

Debata o Rycie Szkockim

Kielecka wystawa o wolnomularstwie

2015-10-02
źródło: PAP

Symbolika wolnomularska na wystawie w Muzeum Dialogu Kultur

Symbolika i historia ruchu wolnomularskiego została zaprezentowana na wystawie otwartej wczoraj wieczorem w Muzeum Dialogu Kultur (oddział Muzeum Narodowego) w Kielcach. Współorganizatorem ekspozycji jest Stowarzyszenie Instytut Sztuki Królewskiej.

Zwiedzający rozpoczyna zwiedzanie wystawy w miejscu, w którym mason wchodzi na drogę inicjacyjną, czyli od pobytu w mrocznej “Izbie Rozmyślań”. To miejsce, w którym wstępujący do ruchu wolnomularskiego “może zastanowić się nad swoim życiem, po co tu przychodzi, co go tutaj czeka; potem dopiero następuje procedura rozmyślań – opowiadał dziennikarzom prezentując wystawę dr Witold Sokała ze Stowarzyszenia Instytut Sztuka Królewska.

Sporo miejsca na ekspozycji poświęcono m.in. historii ruchu masońskiego, stawiającego sobie za cel m.in. duchowe doskonalenie jednostki oraz pogłębianie braterstwa między ludźmi niekoniecznie podzielających tę samą religię czy poglądy.

Choć za szczególny moment w kształtowaniu się wolnomularstwa uważa się wydarzenie z 1717 roku, kiedy w Londynie powstała Wielka Loża Londynu, większość badaczy (masonologów) przypomina, że prageneza wolnomularstwa ginie w mrokach historii. – To, co się działo przed rokiem 1717, to jest troszkę pole do różnych fantastycznych legend z templariuszami czy innymi zakonami inicjacyjnymi, ale są też pewne ślady namacalne w architekturze i dokumentach – powiedział dr Sokała. Zastrzegł, że są teorie sięgające nawet czasów starożytnych. – Mamy do czynienia nie z legendą, a historią, tyle że niezbadaną – podkreślił.

Ciekawostką są prezentowane w muzeum oryginalne rytualne stroje Mistrza i Mistrzyni – na które składają się szarfy, fartuszki, klejnoty oraz szpady.

– Można zobaczyć tutaj oryginalny fartuch (…), którego używał u schyłku XVIII w. wielki arystokrata, mieszkający na Kielecczyźnie hrabia Wielopolski – powiedział dr Sokała. Według niego, ten wyjątkowy eksponat można porównywać ze współczesnymi ozdobnymi fartuchami tzw. 33 wolnomularskiego najwyższego stopnia wtajemniczenia Rytu Szkockiego Dawnego i Uznanego.

Zaprezentowano także puchary używane podczas rytualnych masońskich biesiad.

Sporo miejsca poświęcono omówieniu symboli wolnomularskich, w tym oprócz najsłynniejszych – cyrkla oraz węgielnicy. Całość uzupełniają różnego rodzaju przedmioty podkreślające przynależność do ruchu, jak na przykład medale, spinki do mankietów, a nawet długopisy z wygrawerowaną symboliką masońską.

Wystawę w Muzeum Dialogu Kultur przy Kieleckim Rynku można oglądać do 3 stycznia 2016 r.

Muzeum Dialogu Kultur – odział Muzeum Narodowego w Kielcach – powstało w 2011 r. Placówka inicjuje liczne akcje na rzecz propagowania idei szeroko pojętej tolerancji. Organizuje spotkanie i warsztaty, które pokazują różnorodność życia społecznego oraz “oswajają” inność. Wyświetlane są tu filmy dokumentalne o prawach człowieka objazdowego festiwalu Watch Docs, są wystawy i warsztaty poświęcone mniejszościom narodowym i etnicznym, prowadzone są dyskusje o prawach mniejszości w Polsce i działania antydyskryminacyjne dla młodzieży. W 2014 r. placówkę odwiedziło ok. 14 tys. osób.

(br)

http://wiadomosci.onet.pl/kielce/symbolika-wolnomularska-na-wystawie-w-muzeum-dialogu-kultur/w6d7pc/

Konferencja naukowa: Świat jako loża

W dniach od 9 do 10 stycznia 2015 roku odbyła się międzynarodowa konferencja naukowa „ŚWIAT JAKO LOŻA. OBECNOŚĆ WOLNOMULARSTWA W KULTURZE – DAWNIEJ I DZIŚ”. Towarzyszyła wystawie „Masoneria. Pro publico bono” w Muzeum Narodowym w Warszawie (11.09.2014 – 11.01.2015). Oto fotograficzna relacja z wydarzeń:

http://sztukakrolewska.pl/fotorelacja-z-konferencji/

Powstał Instytut Sztuki Królewskiej

2011-02-18
Instytut Sztuki Królewskiej
Dzień pożegnania W:.C:. Honorowego Wielkiego Mistrza WLNP Brata Janusza Maciejewskiego, zbiegł się z datą pierwszego pozaobediencyjnego spotkania osób zainteresowanych kwerendą, badaniami i popularyzacją archiwów wolnomularskich znajdujących się na terenie Polski.
Naturalnym koordynatorem podjętych działań jest W:.C:. Mistrz Tadeusz Cegielski.
Będziemy informować o losach tej ważnej inicjatywy.

źródło:
http://wlnp.pl/site/index.php?mact=News,cntnt01,detail,0&cntnt01articleid=57&cntnt01dateformat=%25Y-%25m-%25d&cntnt01returnid=54

Pierwsza powojenna konferencja naukowa poświęcona masonerii

06.03.2009.

29 listopada 2008 r., w 70. rocznicę rozwiązania lóż wolnomularskich w Polsce, w Sali Senatu Uniwersytetu Warszawskiego – w Pałacu Kazimierzowskim, odbyła się pierwsza naukowa konferencja poświęcona wolnomularstwu, której organizatorem była Katedra Prawa Wyznaniowego Wydziału Prawa i Administracji UW. Jej celem była refleksja naukowa oraz upowszechnienie wiedzy na temat masonerii w Polsce oraz w Europie w dwudziestym wieku, upamiętnienie likwidacji lóż wolnomularskich w II Rzeczypospolitej, upowszechnienie obiektywnej wiedzy o wolnomularstwie, przeciwstawienie się negatywnym stereotypom w tym zakresie. Konferencję prowadził dr Paweł Borecki.

konfmas1a

Fragment opinii jednej z uczestniczek, jaka ukazała się po konferencji na forum wolnomularstwo.eu:

“Jeśli miałabym określić ją jednym słowem, to powiem – rewelacyjna. (…) Do przerwy Sala Senatu UW była wypełniona po brzegi, a grupka spóźnialskich sprawiła, że doniesiono kilka krzeseł – więc frekwencja dopisała. Wsród obecnych wielu Braci i Sióstr wszystkich polskich obediencji. Serdeczni, pomocni i rozmowni. (…) Mimo zmęczenia tak intensywnym dniem nie miałam dosyć i absolutnie nie żałowałam przejechanych w jedną stronę 370 km, bo o wolnomularstwie można mówić i mówić… bez końca. To fascynujący świat, który wciąga dogłębnie. (…) Moje wrażenia po konferencji są bezcenne.”

ImageW programie znalazły się następujące wystąpienia:
1. „Czym właściwie jest wolnomularstwo” – Tadeusz Andrzejewski
2. „Wschód Wielkiego Wschodu. Wolnomularstwo w walce o niepodległość Polski” – Wojciech Giełżyński, Wyższa Szkoła Komunikowania i Mediów Społecznych im. J. Giedroycia w Warszawie.
3. „Gen. Michał Karaszewicz-Tokarzewski jako wolnomularz” – Daniel Bargiełowski.
4. „Geneza i realizacja dekretu Prezydenta RP z 22 listopada 1938 r. o rozwiązaniu zrzeszeń wolnomularskich” – doc. Romuald Kraczkowski, Instytut Historii Prawa Uniwersytetu Warszawskiego.
5. „Rozwiązanie Zakonu Synów Przymierza w Polsce i w Niemczech w okresie międzywojennym” – dr Anna Kargol, Uniwersytet Jagielloński.
6. „Masoneria europejska w okresie II wojny światowej” – André Combes`, Instytut Historii Masonerii w Paryżu.
7. „Wolnomularstwo w Polsce Ludowej” – prof. dr hab. Tadeusz Cegielski, Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego.

Jak pisze dalej cytowana wyżej uczestniczka: “Jeśli uda się z tej pojedynczej imprezy zrobić cykliczne, coroczne spotkania na UW poświęcone Wolnomularstwu – tak jak zaproponował to pan dr Paweł Borecki, byłoby to wręcz gigantycznym osiągnięciem.”

Zaiste!

konfmas1b

konfmas1c

konfmas1d

Wpisał: Kamil Racewicz

Najwybitniejszy badacz masonerii nie żyje

09.04.2008.

Ludwik Hass (ur. 18 listopada 1918 w Stanisławowie, zm. 8 kwietnia 2008) – polski historyk, marksista-trockista, współpracownik pism: “Rzeczywistość” i “Dalej!” oraz Nurtu Lewicy Rewolucyjnej.

Od 1936 roku członek Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej, z którego został usunięty za trockizm. Jako członek trockistowskiej organizacji “Bolszewików-leninistów”, został w 1939 roku aresztowany, skazany na 8 lat obozu pracy i dożywotnie zesłanie. Z racji na to, iż był trockistą, w czasie pobytu w obozie nie objęła go amnestia z 1941 roku po układzie Sikorski-Majski. Po 1947 roku przebywał w SSR Komi, do 1953 roku jako zesłaniec, po upadku Berii – jako wolny człowiek, jednak bez prawa do powrotu do Polski. W 1956 roku sąd we Lwowie unieważnił wyrok skazujący, Ludwik Hass wrócił do Polski już 15 stycznia 1957 roku, gdzie podjął pracę w Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych oraz wznowił na Uniwersytecie Warszawskim przerwane przez wojnę studia historyczne. Ukończył je w 1962 roku.Już od 1957 roku bywał w Klubie Krzywego Koła, gdzie często zabierał głos. Wraz z Janem Wolskim i Janem Wyką tworzył grupę, której usunięcia z klubu domagały się władze pod warunkiem dalszego istnienia. Jako zagorzały przeciwnik liberalizmu, uwieczniony został wówczas w operze Janusza Szpotańskiego “Cisi i gęgacze”, w której wystąpił pod kryptonimem “Gęgacza-trockisty”.

W marcu 1965 roku został aresztowany pod zarzutem powiązań z organizacjami trockistowskimi, oraz pomocy w pisaniu i rozpowszechnianiu Listu Otwartego Jacka Kuronia i Karola Modzelewskiego skierowanego do działaczy partyjnych i młodzieży ZMS. W czasie procesu dumnie przyznał się do stawianych mu zarzutów, w styczniu 1966 roku skazano go na 3 lata więzienia, skąd został zwolniony przedterminowo w końcu sierpnia 1966.

Pomimo zwolnienia, przez pewien czas uniemożliwiono mu powrót na studia doktoranckie PAN, jak również nie pozwalano mu podjąć pracy naukowej aż do 1979 roku. W tym okresie Ludwik Hass utrzymywał się z honorariów za artykuły pisane do “Więzi” pod pseudonimem, oraz za publikowane w “Kwartalniku Historycznym” rozprawki naukowe, które mógł, zgodnie z prawem, publikować już pod własnym nazwiskiem. Współpracował też z Pracownią Dziejów Klasy Robotniczej Instytutu Historii PAN. Dopiero w 1971 roku obronił pracę doktorską (“Wybory warszawskie 1918-1926”, Warszawa 1972). W tym okresie zainteresował się historią masonerii, skorzystał więc ze stypendium paryskiej loży “Kopernik”, dzięki czemu, w czasie paru kilkumiesięcznych pobytów w Paryżu mógł prowadzić badania masonologiczne.

W 1979 roku udało mu się uzyskać etat w Instytucie Historii PAN, zaś w styczniu 1980 roku uzyskał habilitację za książkę “Sekta farmazonii warszawskiej”, za którą zresztą otrzymał wiele nagród, m.in: Ministra Kultury i Sztuki, Towarzystwa Miłośników Historii w Warszawie i polskiego Pen-Clubu. W 1986 roku, po trzyletnim procesie (sprawa toczyła się od 1983 roku), udało mu się uzyskać tytuł profesora. w 1988 roku przeszedł na emeryturę.

Ludwik Hass jest autorem kilkuset rozpraw, przyczynków i recenzji naukowych, oraz kilkunastu książek, m.in.:

* Sekta farmazonii warszawskiej. Pierwsze stulecie wolnomularstwa w Warszawie (1721-1821), PIW, Warszawa 1980, ss. 675.
* Masoneria polska XX wieku. Losy, loże, ludzie, Oficyna Wydawnicza Polczek Polskiego Czerwonego Krzyża, Warszawa 1993, 1996, ss. 360.
* Wolnomularstwo rosyjskie w podziemiu 1822-1921, Wyd. Bellona, Warszawa 1996, 1998, ss. 299. Seria: Loża i polityka. Masoneria rosyjska 1822-1921. T. 1.
* Pokolenia inteligencji polskiej, Wyd. Mazowiecka Wyższa Szkoła Humanistyczno-Pedagogiczna, Łowicz 1997, ss. 88. ISBN 83-87222-07-0
* Wolnomularstwo rosyjskie na obczyźnie i powrót w strony rodzinne, 1918-1995, Wyd. Bellona, Warszawa 1998. Seria: Loża i polityka. Masoneria rosyjska 1822-1995. T. 2.
* Wolnomularze polscy w kraju i na świecie 1821-1999. Słownik biograficzny, Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 1999, ss. 660.
* Inteligencji polskiej dole i niedole. XIX i XX wiek, Wyd. Mazowiecka Wyższa Szkoła Humanistyczno-Pedagogiczna, Stowarzyszenie Mazowiecki Ośrodek Badań Naukowych im. St. Herbsta, Łowicz 1999, ss. 437.
* Świat wolnomularski. Konkrety. Tom 1. Trudne czasy 1932-1945, Wyd. Mazowiecka Wyższa Szkoła Humanistyczno-Pedagogiczna, Łowicz 2004, ss. 302.
* Świat wolnomularski. Konkrety. Tom 2. 1945 – lata dziewięćdziesiąte XX w., Wyd. Neriton, Instytut Historii PAN, Mazowiecka Wyższa Szkoła Humanistyczno-Pedagogiczna, Warszawa 2006, ss. 507.

Jedną z najważniejszych prac Ludwika Hassa jest trzyczęściowa monografia odtwarzająca dzieje masonerii w Europie Środkowo-Wschodniej. Składają się na nią tytuły:

* Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej w XVIII i XIX wieku, Wyd. Ossolineum, Wrocław 1982, ss. 572.
* Ambicje, rachuby, rzeczywistość. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1905-1928, PWN, Warszawa 1984, ss. 398.
* Zasady w godzinie próby. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1929-1941, PWN, Warszawa 1987, ss. 359.

Członek honorowy “Universala Framasona Ligo” i laureat Złotego Pióra “Wolnomularza Polskiego” (2004).

[źródła: pl.wikipedia.org, 1917.pl]

Wpisał: Administrator