Kielecka wystawa o wolnomularstwie

2015-10-02
źródło: PAP

Symbolika wolnomularska na wystawie w Muzeum Dialogu Kultur

Symbolika i historia ruchu wolnomularskiego została zaprezentowana na wystawie otwartej wczoraj wieczorem w Muzeum Dialogu Kultur (oddział Muzeum Narodowego) w Kielcach. Współorganizatorem ekspozycji jest Stowarzyszenie Instytut Sztuki Królewskiej.

Zwiedzający rozpoczyna zwiedzanie wystawy w miejscu, w którym mason wchodzi na drogę inicjacyjną, czyli od pobytu w mrocznej “Izbie Rozmyślań”. To miejsce, w którym wstępujący do ruchu wolnomularskiego “może zastanowić się nad swoim życiem, po co tu przychodzi, co go tutaj czeka; potem dopiero następuje procedura rozmyślań – opowiadał dziennikarzom prezentując wystawę dr Witold Sokała ze Stowarzyszenia Instytut Sztuka Królewska.

Sporo miejsca na ekspozycji poświęcono m.in. historii ruchu masońskiego, stawiającego sobie za cel m.in. duchowe doskonalenie jednostki oraz pogłębianie braterstwa między ludźmi niekoniecznie podzielających tę samą religię czy poglądy.

Choć za szczególny moment w kształtowaniu się wolnomularstwa uważa się wydarzenie z 1717 roku, kiedy w Londynie powstała Wielka Loża Londynu, większość badaczy (masonologów) przypomina, że prageneza wolnomularstwa ginie w mrokach historii. – To, co się działo przed rokiem 1717, to jest troszkę pole do różnych fantastycznych legend z templariuszami czy innymi zakonami inicjacyjnymi, ale są też pewne ślady namacalne w architekturze i dokumentach – powiedział dr Sokała. Zastrzegł, że są teorie sięgające nawet czasów starożytnych. – Mamy do czynienia nie z legendą, a historią, tyle że niezbadaną – podkreślił.

Ciekawostką są prezentowane w muzeum oryginalne rytualne stroje Mistrza i Mistrzyni – na które składają się szarfy, fartuszki, klejnoty oraz szpady.

– Można zobaczyć tutaj oryginalny fartuch (…), którego używał u schyłku XVIII w. wielki arystokrata, mieszkający na Kielecczyźnie hrabia Wielopolski – powiedział dr Sokała. Według niego, ten wyjątkowy eksponat można porównywać ze współczesnymi ozdobnymi fartuchami tzw. 33 wolnomularskiego najwyższego stopnia wtajemniczenia Rytu Szkockiego Dawnego i Uznanego.

Zaprezentowano także puchary używane podczas rytualnych masońskich biesiad.

Sporo miejsca poświęcono omówieniu symboli wolnomularskich, w tym oprócz najsłynniejszych – cyrkla oraz węgielnicy. Całość uzupełniają różnego rodzaju przedmioty podkreślające przynależność do ruchu, jak na przykład medale, spinki do mankietów, a nawet długopisy z wygrawerowaną symboliką masońską.

Wystawę w Muzeum Dialogu Kultur przy Kieleckim Rynku można oglądać do 3 stycznia 2016 r.

Muzeum Dialogu Kultur – odział Muzeum Narodowego w Kielcach – powstało w 2011 r. Placówka inicjuje liczne akcje na rzecz propagowania idei szeroko pojętej tolerancji. Organizuje spotkanie i warsztaty, które pokazują różnorodność życia społecznego oraz “oswajają” inność. Wyświetlane są tu filmy dokumentalne o prawach człowieka objazdowego festiwalu Watch Docs, są wystawy i warsztaty poświęcone mniejszościom narodowym i etnicznym, prowadzone są dyskusje o prawach mniejszości w Polsce i działania antydyskryminacyjne dla młodzieży. W 2014 r. placówkę odwiedziło ok. 14 tys. osób.

(br)

http://wiadomosci.onet.pl/kielce/symbolika-wolnomularska-na-wystawie-w-muzeum-dialogu-kultur/w6d7pc/

Konferencja naukowa: Świat jako loża

W dniach od 9 do 10 stycznia 2015 roku odbyła się międzynarodowa konferencja naukowa „ŚWIAT JAKO LOŻA. OBECNOŚĆ WOLNOMULARSTWA W KULTURZE – DAWNIEJ I DZIŚ”. Towarzyszyła wystawie „Masoneria. Pro publico bono” w Muzeum Narodowym w Warszawie (11.09.2014 – 11.01.2015). Oto fotograficzna relacja z wydarzeń:

http://sztukakrolewska.pl/fotorelacja-z-konferencji/

Powstał Instytut Sztuki Królewskiej

2011-02-18
Instytut Sztuki Królewskiej
Dzień pożegnania W:.C:. Honorowego Wielkiego Mistrza WLNP Brata Janusza Maciejewskiego, zbiegł się z datą pierwszego pozaobediencyjnego spotkania osób zainteresowanych kwerendą, badaniami i popularyzacją archiwów wolnomularskich znajdujących się na terenie Polski.
Naturalnym koordynatorem podjętych działań jest W:.C:. Mistrz Tadeusz Cegielski.
Będziemy informować o losach tej ważnej inicjatywy.

źródło:
http://wlnp.pl/site/index.php?mact=News,cntnt01,detail,0&cntnt01articleid=57&cntnt01dateformat=%25Y-%25m-%25d&cntnt01returnid=54

Pierwsza powojenna konferencja naukowa poświęcona masonerii

06.03.2009.

29 listopada 2008 r., w 70. rocznicę rozwiązania lóż wolnomularskich w Polsce, w Sali Senatu Uniwersytetu Warszawskiego – w Pałacu Kazimierzowskim, odbyła się pierwsza naukowa konferencja poświęcona wolnomularstwu, której organizatorem była Katedra Prawa Wyznaniowego Wydziału Prawa i Administracji UW. Jej celem była refleksja naukowa oraz upowszechnienie wiedzy na temat masonerii w Polsce oraz w Europie w dwudziestym wieku, upamiętnienie likwidacji lóż wolnomularskich w II Rzeczypospolitej, upowszechnienie obiektywnej wiedzy o wolnomularstwie, przeciwstawienie się negatywnym stereotypom w tym zakresie. Konferencję prowadził dr Paweł Borecki.

konfmas1a

Fragment opinii jednej z uczestniczek, jaka ukazała się po konferencji na forum wolnomularstwo.eu:

“Jeśli miałabym określić ją jednym słowem, to powiem – rewelacyjna. (…) Do przerwy Sala Senatu UW była wypełniona po brzegi, a grupka spóźnialskich sprawiła, że doniesiono kilka krzeseł – więc frekwencja dopisała. Wsród obecnych wielu Braci i Sióstr wszystkich polskich obediencji. Serdeczni, pomocni i rozmowni. (…) Mimo zmęczenia tak intensywnym dniem nie miałam dosyć i absolutnie nie żałowałam przejechanych w jedną stronę 370 km, bo o wolnomularstwie można mówić i mówić… bez końca. To fascynujący świat, który wciąga dogłębnie. (…) Moje wrażenia po konferencji są bezcenne.”

ImageW programie znalazły się następujące wystąpienia:
1. „Czym właściwie jest wolnomularstwo” – Tadeusz Andrzejewski
2. „Wschód Wielkiego Wschodu. Wolnomularstwo w walce o niepodległość Polski” – Wojciech Giełżyński, Wyższa Szkoła Komunikowania i Mediów Społecznych im. J. Giedroycia w Warszawie.
3. „Gen. Michał Karaszewicz-Tokarzewski jako wolnomularz” – Daniel Bargiełowski.
4. „Geneza i realizacja dekretu Prezydenta RP z 22 listopada 1938 r. o rozwiązaniu zrzeszeń wolnomularskich” – doc. Romuald Kraczkowski, Instytut Historii Prawa Uniwersytetu Warszawskiego.
5. „Rozwiązanie Zakonu Synów Przymierza w Polsce i w Niemczech w okresie międzywojennym” – dr Anna Kargol, Uniwersytet Jagielloński.
6. „Masoneria europejska w okresie II wojny światowej” – André Combes`, Instytut Historii Masonerii w Paryżu.
7. „Wolnomularstwo w Polsce Ludowej” – prof. dr hab. Tadeusz Cegielski, Instytut Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego.

Jak pisze dalej cytowana wyżej uczestniczka: “Jeśli uda się z tej pojedynczej imprezy zrobić cykliczne, coroczne spotkania na UW poświęcone Wolnomularstwu – tak jak zaproponował to pan dr Paweł Borecki, byłoby to wręcz gigantycznym osiągnięciem.”

Zaiste!

konfmas1b

konfmas1c

konfmas1d

Wpisał: Kamil Racewicz

Najwybitniejszy badacz masonerii nie żyje

09.04.2008.

Ludwik Hass (ur. 18 listopada 1918 w Stanisławowie, zm. 8 kwietnia 2008) – polski historyk, marksista-trockista, współpracownik pism: “Rzeczywistość” i “Dalej!” oraz Nurtu Lewicy Rewolucyjnej.

Od 1936 roku członek Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej, z którego został usunięty za trockizm. Jako członek trockistowskiej organizacji “Bolszewików-leninistów”, został w 1939 roku aresztowany, skazany na 8 lat obozu pracy i dożywotnie zesłanie. Z racji na to, iż był trockistą, w czasie pobytu w obozie nie objęła go amnestia z 1941 roku po układzie Sikorski-Majski. Po 1947 roku przebywał w SSR Komi, do 1953 roku jako zesłaniec, po upadku Berii – jako wolny człowiek, jednak bez prawa do powrotu do Polski. W 1956 roku sąd we Lwowie unieważnił wyrok skazujący, Ludwik Hass wrócił do Polski już 15 stycznia 1957 roku, gdzie podjął pracę w Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych oraz wznowił na Uniwersytecie Warszawskim przerwane przez wojnę studia historyczne. Ukończył je w 1962 roku.Już od 1957 roku bywał w Klubie Krzywego Koła, gdzie często zabierał głos. Wraz z Janem Wolskim i Janem Wyką tworzył grupę, której usunięcia z klubu domagały się władze pod warunkiem dalszego istnienia. Jako zagorzały przeciwnik liberalizmu, uwieczniony został wówczas w operze Janusza Szpotańskiego “Cisi i gęgacze”, w której wystąpił pod kryptonimem “Gęgacza-trockisty”.

W marcu 1965 roku został aresztowany pod zarzutem powiązań z organizacjami trockistowskimi, oraz pomocy w pisaniu i rozpowszechnianiu Listu Otwartego Jacka Kuronia i Karola Modzelewskiego skierowanego do działaczy partyjnych i młodzieży ZMS. W czasie procesu dumnie przyznał się do stawianych mu zarzutów, w styczniu 1966 roku skazano go na 3 lata więzienia, skąd został zwolniony przedterminowo w końcu sierpnia 1966.

Pomimo zwolnienia, przez pewien czas uniemożliwiono mu powrót na studia doktoranckie PAN, jak również nie pozwalano mu podjąć pracy naukowej aż do 1979 roku. W tym okresie Ludwik Hass utrzymywał się z honorariów za artykuły pisane do “Więzi” pod pseudonimem, oraz za publikowane w “Kwartalniku Historycznym” rozprawki naukowe, które mógł, zgodnie z prawem, publikować już pod własnym nazwiskiem. Współpracował też z Pracownią Dziejów Klasy Robotniczej Instytutu Historii PAN. Dopiero w 1971 roku obronił pracę doktorską (“Wybory warszawskie 1918-1926”, Warszawa 1972). W tym okresie zainteresował się historią masonerii, skorzystał więc ze stypendium paryskiej loży “Kopernik”, dzięki czemu, w czasie paru kilkumiesięcznych pobytów w Paryżu mógł prowadzić badania masonologiczne.

W 1979 roku udało mu się uzyskać etat w Instytucie Historii PAN, zaś w styczniu 1980 roku uzyskał habilitację za książkę “Sekta farmazonii warszawskiej”, za którą zresztą otrzymał wiele nagród, m.in: Ministra Kultury i Sztuki, Towarzystwa Miłośników Historii w Warszawie i polskiego Pen-Clubu. W 1986 roku, po trzyletnim procesie (sprawa toczyła się od 1983 roku), udało mu się uzyskać tytuł profesora. w 1988 roku przeszedł na emeryturę.

Ludwik Hass jest autorem kilkuset rozpraw, przyczynków i recenzji naukowych, oraz kilkunastu książek, m.in.:

* Sekta farmazonii warszawskiej. Pierwsze stulecie wolnomularstwa w Warszawie (1721-1821), PIW, Warszawa 1980, ss. 675.
* Masoneria polska XX wieku. Losy, loże, ludzie, Oficyna Wydawnicza Polczek Polskiego Czerwonego Krzyża, Warszawa 1993, 1996, ss. 360.
* Wolnomularstwo rosyjskie w podziemiu 1822-1921, Wyd. Bellona, Warszawa 1996, 1998, ss. 299. Seria: Loża i polityka. Masoneria rosyjska 1822-1921. T. 1.
* Pokolenia inteligencji polskiej, Wyd. Mazowiecka Wyższa Szkoła Humanistyczno-Pedagogiczna, Łowicz 1997, ss. 88. ISBN 83-87222-07-0
* Wolnomularstwo rosyjskie na obczyźnie i powrót w strony rodzinne, 1918-1995, Wyd. Bellona, Warszawa 1998. Seria: Loża i polityka. Masoneria rosyjska 1822-1995. T. 2.
* Wolnomularze polscy w kraju i na świecie 1821-1999. Słownik biograficzny, Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 1999, ss. 660.
* Inteligencji polskiej dole i niedole. XIX i XX wiek, Wyd. Mazowiecka Wyższa Szkoła Humanistyczno-Pedagogiczna, Stowarzyszenie Mazowiecki Ośrodek Badań Naukowych im. St. Herbsta, Łowicz 1999, ss. 437.
* Świat wolnomularski. Konkrety. Tom 1. Trudne czasy 1932-1945, Wyd. Mazowiecka Wyższa Szkoła Humanistyczno-Pedagogiczna, Łowicz 2004, ss. 302.
* Świat wolnomularski. Konkrety. Tom 2. 1945 – lata dziewięćdziesiąte XX w., Wyd. Neriton, Instytut Historii PAN, Mazowiecka Wyższa Szkoła Humanistyczno-Pedagogiczna, Warszawa 2006, ss. 507.

Jedną z najważniejszych prac Ludwika Hassa jest trzyczęściowa monografia odtwarzająca dzieje masonerii w Europie Środkowo-Wschodniej. Składają się na nią tytuły:

* Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej w XVIII i XIX wieku, Wyd. Ossolineum, Wrocław 1982, ss. 572.
* Ambicje, rachuby, rzeczywistość. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1905-1928, PWN, Warszawa 1984, ss. 398.
* Zasady w godzinie próby. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1929-1941, PWN, Warszawa 1987, ss. 359.

Członek honorowy “Universala Framasona Ligo” i laureat Złotego Pióra “Wolnomularza Polskiego” (2004).

[źródła: pl.wikipedia.org, 1917.pl]

Wpisał: Administrator

Mały słownik masonerii – recenzja

24.03.2007.

Przyjaciół Sztuki Królewskiej oraz wszystkich, którzy interesują się wolnomularstwem, jego historią i współczesnymi problemami zachęcam do lektury „Małego słownika MASONERIA”, który ukazał się właśnie na rynku księgarskim, nakładem VERBINUM, Wydawnictwa Księży Werbistów.

Jest to dla nas ważne. Nie tylko, dlatego, iż autorem słownika, „małego” jedynie z nazwy, jest laureat Złotego Pióra Wolnomularza Polskiego 2005, przyznanego mu za najlepsze, naszym zdaniem publikacje poświęcone wolnomularstwu.

Jest nim – jak piszą na okładce „Słownika” Księża Werbiści: Norbert Wójtowicz (ur. 1.12.1972 w Płocku) absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego oraz Papieskiego Fakultetu Teologicznego we Wrocławiu. Magister licencjonowany teologii i doktor nauk humanistycznych. Od roku 2006 pracownik Instytutu Pamięci Narodowej.

Owocem jego badań nad dziejami i myślą masonerii jest szereg publikacji, m.in. „Sztuka Królewska. Historia i myśl wolnomularstwa na przestrzeni dziejów” (1997), „Wielki Architekt Wszechświata. Teologiczna krytyka masońskich wizji Boga” (1999), „Kampania antymasońska 1938” (2005), „Rozmowy o masonerii” (2005).

Zdaniem Księży Werbistów „Mały słownik” przybliża terminologię związaną z masonerią, zaznajamia z jej historią, rozwiewa wiele wątpliwości, co do celów tego ruchu i pozwala zdać sobie sprawę z natury zarzutów, jakie mu się stawia.

„Słownik – piszą księża Werbiści – zawiera kilka ważnych grup haseł. Pierwszą stanowią hasła poświęcone podstawowym symbolom masońskim, drugą – hasła omawiające ryty wolnomularskie, trzecią – hasła dotyczące życia (podstaw prawnych funkcjonowania loży, poszczególnych urzędników lożowych, oraz samego wyglądu loży), czwartą – hasła traktujące o organizacjach paramasońskich. Całość dopełniają hasła biograficzne, przedstawiające głównie wolnomularskich myślicieli i reformatorów, oraz hasła wyjaśniające relacje między Kościołem a wolnomularstwem”.

Tyle „słowo” od Wydawców „Małego słownika MASONERIA”. A co my, jako wydawcy i redaktorzy „Wolnomularza Polskiego” oraz goszczącej nas po bratersku strony internetowej WIRTUALNY WSCHÓD WOLNOMULARSKI możemy tu dodać jeszcze na temat Norberta Wójtowicza i jego najnowszego dzieła?

Możemy dodać jedynie to, że nasza znajomość i odwzajemniony szacunek, mimo podkreślanych obustronnie różnic światopoglądowych trwa już nieprzerwanie od wielu lat. Po raz pierwszy pojawił się u nas Norbert Wójtowicz, jeszcze jako student teologii i historii z pierwszym, czy drugim numerem „Wolnomularza Polskiego” w ręku, który nabył w jakimś wrocławskim kiosku, gdy rozpowszechnianiem naszego pisma zajmował się RUCH, i z wieloma pytaniami na temat naszego pisma oraz problemów, którym jest poświęcone.

Przegadaliśmy parę godzin. I tak to się zaczęło.

Od tej pory, Norbert Wójtowicz, odwiedzając swych rodziców w Płocku, zawsze wstępował do nas do Warszawy. Nie tylko po najświeższe wydanie naszego pisma oraz tomików z naszej serii wydawniczej „Biblioteczka Wolnomularza Polskiego” czy „Ex Oriente Lux”, ale aby pogadać, a czasem i pokłócić się na najrozmaitsze tematy. Z czasem echa naszych dyskusji poczęły pojawiać się również tak na naszych łamach, jak i w różnych publikacjach książkowych jego autorstwa.

Jedną z nich jest – prezentowany tu dziś „Mały słownik MASONERIA”.

Wracając do zawartych tam haseł, o których piszą na okładce Księża Werbiści – pozwolę sobie zacytować bez komentarza niektóre z nich, nas najbardziej dotyczących.

TAJEMNICA. Niektórzy, idąc za myślą Fichtego, uważają, że tak na prawdę „tajemnicą wolnomularstwa jest to, iż nie ma ono żadnej tajemnicy”. Tym niemniej, biorąc pod uwagę dyskrecję wolnomularzy, można wskazać, że tajemnice wolnomularskie obejmują w zasadzie jedynie dwie sprawy. Po pierwsze, wolnomularz zobowiązany jest do nieujawniania nazwisk innych żyjących braci, o ile oni sami sobie tego nie życzą. A po wtóre, tajemnicą objęte są strona rytualna i symboliczna praca w loży. Wnika to z faktu, że – jak podkreślają sami bracia – jest to intymna sfera życia masona, przy czym – jak mówią – byłaby ona praktycznie zupełnie niezrozumiała dla ludzi z zewnątrz. W każdej liturgii jej symboliczny sens prawdziwie może pojąć tylko ten, kto ją naprawę przeżywa. Dla innych będzie to jedynie trudny do interpretacji zbiór słów i gestów. Podobnie jest z ceremoniałem wolnomularskim, którego profan nie jest w stanie zrozumieć. W wolnomularstwie rytuał objęty jest tajemnicą, gdyż to, co jest istotne dla braci, osobom trzecim wydawać się by mogło jedynie śmieszną i niepoważną zabawą dystyngowanych panów w haftowanych kolorowych fartuszkach. Ci, którzy decydują się na tego typu „zabawę”, nie chcą z reguły dostarczać innym powodów do śmiechu. Jeden z polskich wolnomularzy uważał wręcz, że „przeciwnikom wydaje się, że tajemnica wiąże się z bliżej nieokreślonymi celami politycznymi, z jakąś formą konspiracji. A chodzi jedynie o ochronę przeżyć równie intymnych jak życie erotyczne”.

TAJNOŚĆ. Wolnomularstwo nigdy nie było ani nie jest organizacją tajną. W większości państw jest zarejestrowane sądownie i działa opierając się na ogólnych przepisach dotyczących organizacji społecznych lub organizacji religijnych. Nie jest organizacją tajną, choć Wielka Loża Londynu już w konstytucji z 1738 r. podkreślała, iż wywodzi się z tradycji ezoterycznej. Sami wolnomularze używają w tym przypadku raczej określeń „sekretna” lub „dyskretna”. Mówiąc o tajemnicy dotyczącej wolnomularstwa Cegielski stwierdza, iż to „nie tajemniczość, raczej dyskrecja. Dotyczy ona wyłącznie rytualnej, symbolicznej strony ruchu – w konsekwencji bardzo intymnej sfery życia masona”. Tadeusz Kracki wskazywał w jednej z wypowiedzi, że „gdyby wolnomularstwo było tajne – tak jak się u nas opowiada – spotykalibyśmy się w głębi lasu, minowali otoczenie, a konspiracja przypominałaby czasy okupacyjne. A przecież tak nie jest. Po prostu nie lubimy, gdy ktoś z zewnątrz roztrząsa nasze sprawy wewnętrzne”.

WIRTUALNY WSCHÓD WOLNOMULARSKI. Największy polski internetowy serwis wolnomularski, znajdujący się pod adresem www.wolnomularstwo.pl. Powstał 29 sierpnia 2005 r. pod auspicjami związanej z Wielkim Wschodem Polski warszawskiej loży Wolność Przywrócona. Kolegium redakcyjne portalu tworzą: czcigodny loży Wolność Przywrócona Klaus Dąbrowski, sekretarz związanej z Wielkim Wschodem Francji loży „Ignacy Paderewski” Tadeusz Kracki, sekretarz loży Wolność Przywrócona Kamil Racewicz oraz związany z tym warsztatem Karol Wojciechowski. Redaktorzy wskazują, że Wirtualny Wschód Wolnomularski „jest uniwersalnym serwisem masońskim, tworzonym przez miłośników i mistrzów sztuki królewskiej, dla wolnomularzy i laików”. Portal od początku tworzony jest w duchu „wolnomularskiego ekumenizmu” i „jest otwarty na różne odmiany wolnomularstwa i różne organizacje masońskie. Wychodzimy, bowiem z założenia, że w obliczu tego, że w Polsce jest nas tak niewielu, dużo ważniejsze jest to, co łączy różnych wolnomularzy i różne nurty wolnomularstwa, niż to, co nas różni”.

„WOLNOMULARZ POLSKI”. Wychodzące od 1993 r. w Warszawie „niezależne, liberalne pismo przyjaciół Sztuki Królewskiej”. W numerze sygnalnym podkreślono, że „Wolnomularz Polski” ma być pismem „możliwie żywym i ciekawym. Prezentującym zarówno historię bractwa ludzi w fartuszkach, jak i współczesne problemy, które interesują loże oraz braci masonów i siostry masonki wszystkich rytów i obrządków”. Redaktorem naczelnym pisma od samego początku jest Wysocki. Radzie naukowej przewodniczy Hass, a w jej skład wchodzą: Nowicki, Szyszkowska, i Dołęgowska-Wysocka. 2 lutego 1997 r. „w uznaniu zasług dla upowszechnienia idei Wolności – Równości – Braterstwa” zastępca Wielkiego Mistrza Wielkiego Wschodu Francji Erich Vanderberghe wręczył Wysockiemu Medal Wielkiego Wschodu Francji.

W maju 1997 r. z okazji Krajowej Konferencji Niemieckiej Grupy U.F.L. ukazał się specjalny niemieckojęzyczny numer „Wolnomularz Polski” zatytułowany „Polnischer Freimaurer”. Od wiosny 2004 r. ukazuje się dwumiesięcznik „Akacja”, określany jako „Magazyn aktualności Wolnomularza Polskiego”. Ponadto z „Wolnomularzem Polskim” związane są serie wydawnicze: Biblioteczka „Wolnomularza Polskiego” i wydawana pod auspicjami Wielkiego Mistrza Wielkiego Wschodu Polski seria Ex Oriente Lux. Pod koniec 2004 r. w ramach Biblioteczki „Wolnomularza Polskiego” zainicjowano również wydawanie poświęconych Francuskiemu Rytowi tomików sygnowanych jako Seria Sokrates.

W 2004 r. redakcja „Wolnomularza Polskiego” ustanowiła doroczną nagrodę dla autorów najlepszych publikacji poświęconych problematyce masońskiej (Złote Pióro „Wolnomularza Polskiego”).

Wpisał: Adam Witold Wysocki

Cezary Leżeński (1930-2006)

06.12.2006.

Dnia 5 grudnia 6006 r.p.ś. do Wiecznego Wschodu odszedł brat Cezary Leżeński , były Prezydent Federacji Polskie MMZW “Le Droit Humain”. Br. Cezary, literat, autor ponad 30 książek literatury faktu i literatury pięknej dla młodzieży i dorosłych, na krótko przed śmiercią wydał książkę poświęconą wolnomularstwu – “Masoni bez maski” . Przez wiele lat był Kanclerzem Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu.

Publicysta i dziennikarz, wieloletni redaktor naczelny dziennika “Kurier Polski”, redaktor naczelny “Rocznika Mazurka Dąbrowskiego”, założyciel i redaktor naczelny miesięcznika “Poland Today” wydawanego w 7. językach dla 104 krajów, ppłk. rez. Wojska Polskiego.

Potomek Nałęczów Nowodworskich wywodzący się z rodu osiadłego w Leżenicach nad Radomką.

Odznaczony m. in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski z Gwiazdą, Krzyżem Walecznych, nagrodą literacką im. Gustawa Morcinka.

Jego Najbliższym składamy wyrazy szczerego żalu.

Wpisał: Administrator

Cezary Leżeński: Masoni bez maski

17.09.2006.

W czasie zapalenia świateł loży Braterstwo pod Wawelem 2.9.2006 miała miejsce pierwsza prezentacja nowej książki o masonerii, napisanej przez brata Cezarego Leżeńskiego .

„Każdy, na kogo szczują jako na masona, to z reguły człowiek prawdziwie na obraz i podobieństwo Boże. Zawsze to są i byli ludzie z typu, który Polskę w dziejach dźwigał do góry; natomiast ci co walczyli z masonerią, to byli ludzie z typu, który Polskę gubił i grzebał. Dziś ci gubiciele i grabarze ojczyzny przeżywają swój triumf i renesans, dlatego drżę o los Polski.” – Maria Dąbrowska „Dzienniki” (zanotowane 27 listopada 1938 roku)

Zdejmijcie maskę masonom, dowiedzcie się kim byli, w Polsce i na świecie. Autor nie zajmuje wobec nich stanowiska, stara się pokazać, jakimi byli ludźmi. Książka zawiera ponadto wykaz 300 masonów, którzy byli wybitnymi osobistościami w Polsce i na świecie.

„Chcę na stronach tej książki pokazać tych, którzy zdecydowali się zostać masonami, pokazać jakimi byli ludźmi, jak zapisali się w historii kraju, jak zasłużyli się Polsce, jej wolności i niepodległości, rozwojowi. Może to spowoduje, że ktoś z Czytelników będzie chciał zgłębić nieco motywację tych, którzy przystąpili do stowarzyszenia braci spod znaku cyrkla i węgielnicy. Chcę tylko dać znak, nie masoński, lecz intelektualny, polegający na bardzo prostym i oczywistym pytaniu: Dlaczego, skoro masoneria jest taka zła, nikczemna i zagraża prawie wszystkiemu, tak dużo ludzi wspaniałych, szlachetnych i zasłużonych znalazło się w jej szeregach” (ze wstępu).

Spis treści oraz więcej informacji o książce można znaleźć tutaj:
http://ksiegarnia.racjonalista.pl/ks.php/k,1539


Wpisał: Administrator