Wirtualny Wschód Wolnomularski

The sword as simply a symbol of war and of the soldier is an analogy which requires very little imagination. I first came upon the realization that the sword is used to symbolize speech, defined as the utterance of thought – and indeed, the freedom of speech – while reading Morals and Dogma of the Scottish Rite Craft Degrees by Albert Pike.

Indeed, speech, like a sword, is a defense mechanism, and words, like swords, must be strong, sharp, and deftly wielded, if they are to impart the benefit of protection. Free speech is used in defense of the intellect, just as a sword is used in defense of the homeland, the city, one’s house or one’s body. It is used as the primary force against tyranny of mind and spirit. Just as the sword defends against tyranny of the physical body.

Let us examine a few examples:

Jako że duża liczba masonów była aktywna we francuskim życiu politycznym w latach 1880-1940 historycy i opinia społeczna była (i jest) przekonana, że masoneria odgrywa poważną rolę w kształtowaniu życia społeczno-politycznego. Wydaje się więc koniecznym, by ustalić okres, w którym francuska masoneria wyrobiła sobie taką opinię oraz jaki był zasięg oddziaływania zaangażowanych w politykę wolnomularzy, który wyprowadzali swoje ideały z lóż w przestrzeń publiczną. Czy był to wynik rozwoju historycznego wynikającego z okoliczności, czy może istnieje we francuskiej sztuce królewskiej coś zakorzenionego dużo głębiej, wynikającego z dziedzictwa związanego z najwcześniejszymi latami w dziejach wolnomularstwa?

Czytaj całość...

Brytyjscy wolnomularze z loży Hiram Wielkiego Wschodu Francji zapraszają na konferencję pt.: „Czy masoneria może być laicka?” Loża Hiram, zainstalowana w Londynie w 1899 r., była pierwszą liberalną brytyjską lożą.

Radykalne tradycje w brytyjskim wolnomularstwie – dr Andrew Prescott

Laickość – społeczność – wolnomularstwo: refleksja historyka na przykładzie Belgii – Jeffrey Tyssens

Dr Andrew Prescott – mediewista zajmujący się tematyką powstania chłopskiego z 1381 roku. W latach 1979-2000 opiekun Departamentu Manuskryptów British Library, gdzie pracował nad wieloma projektami m.in. nad innowacyjnym i nagradzanym „Elektronicznym Beowulfem”. W 2000 został założycielem Centrum Badań nad Wolnomularstwem na Uniwersytecie w Sheffield - pierwszego akademickiego centrum mającego za zadanie badać rozwój ruchu wolnomularskiego w Wielkiej Brytanii. W 2007 Andrew przeprowadził się do zachodniej Walii, gdzie został mianowany bibliotekarzem i dyrektorem Centrum Badań Roderica Bowena na Walijskim Uniwersytecie w Lampeter. Jest autorem takich publikacji jak: English Historical Documents (1998), Towards the Digital Library (1998), The British Inheritance (2000), the Benedictional of St. Aethelwold (2001) oraz Marketing Well (2006)

Jeffrey Tyssens – wykładowca historii współczesnej w uniwersytecie w Brukseli, gdzie kieruje Interdyscyplinarną Grupą Badawczą Wolnomularstwa. Publikował wielokrotnie na temat edukacji publicznej, laickości belgijskiego społeczeństwa, kultury pogrzebów oraz historii belgijskiego wolnomularstwa w XIX i XX wieku. Redagował bogato ilustrowane książki – La Sagesse dans l’Allégresse. Deux siècles de franc-maçonnerie à Gand et à Anvers' (2003) oraz 'Les Trésors du Temple. Le Musée belge de la Franc-maçonnerie' (2006). Od 1990 roku aktywny wolnomularz.

Wilna nie da się wyeliminować z dziejów kultury polskiej, a to ze względu na Mickiewicza, na Filomatów, Słowackiego, Piłsudskiego. Nieraz zastanawiałem się nad pewnym podobieństwem Wilna mojej młodości i Wilna sprzed górą stu lat, które miało najlepszy uniwersytet w Imperium z łaski Aleksandra I-go. Wtedy to było miasto masonerii - właściwie rozgromienie Filomatów zbiega się czasowo ze zwróceniem się Aleksandra przeciwko masonerii w całym cesarstwie. Filomaci mieli swoje masońskie powiązania przez Kontryma, bibliotekarza uniwersytetu. O lożach masońskich w moim, nowszym, Wilnie wiedziałem, i organizacja tajna "Pet", do której zostałem przyjęty będąc uczniem gimnazjum, też swoje powiązania miała, politycznie zwrócona była przeciwko endecji. Ale kiedy nie tak dawno temu spotkałem mego byłego profesora, jednego z najmłodszych profesorów prawa u nas, Stanisława Swianiewicza, dowiedziałem się od niego, że lóż masońskich było dużo i prawie wszyscy profesorowie do jakichś lóż należeli.

Spróbuję tu pokazać Cele istnienia masonerii, powiedzieć parę słów o metodach i symbolice, trochę o regułach i regulaminach, o strukturach Lóż, kształcie Świątyni, o rytuałach i rytach, o metodzie dyskusji, o Tajemnicy, o inicjacji, o strukturach i powodach dla istnienia różnych zakonów.

Ponieważ wszystkie te tematy są ściśle ze sobą powiązane, trudno będzie przestrzegać planu i kolejności tak jak ją tutaj podałem. Ale zanim spróbuję przystąpić do udzielenia odpowiedzi, opowiem pewną anegdotkę.

W 1988 roku, w biurze Wielkiego Mistrza, na 4 piętrze centrali WWF na ulicy Cadet w Paryżu, realizator filmowy i telewizyjny Serge Moati zadał takie pytanie: „czym właściwie jest wolnomularstwo?” sprawującemu funkcję Wielkiego Mistrza WWF J.-R. Ragache. Ten, po krótkim wahaniu odpowiedział: „nie wiem”.

Odpowiedź zdziwiła pytającego. I prawdę powiedziawszy, jego samego też. Zastanowił się skąd mu taka odpowiedź przyszła do głowy? Czyżby była podyktowana intelektualnym lenistwem? A może wolą zachowania tajemnicy? Czy też wynikała z uczciwości? Po chwili doszedł do wniosku, że to właśnie ten ostatni powód doprowadził go do udzielenia takiej odpowiedzi. Słowo „właściwie” zawarte w pytaniu, skłoniło go do takiej odpowiedzi, przez swój podtekstowy wymóg odpowiedzi nowatorskiej.

Poznajmy różne możliwe odpowiedzi:

Pierwsza pochodzi z Konstytucji Andersena z 1723 roku, będącej podstawą masonerii i wszystkich światowych organizacji Wolnomularskich oraz z Konstytucji i regulaminów różnych Zakonów.

W swoim pierwszym artykule Konstytucji Andersena podaje:

„Wolnomularz powinien, z tytułu swojej przynależności, przestrzegać Prawo Moralne i jeżeli dobrze rozumie zasady Sztuki nie będzie nigdy bezmyślnym ateistą ani libertynem nie-uznającym żadnej religii. (W dawnych czasach Wolnomularze we wszystkich Krajach musieli praktykować Religię ich kraju czy narodu, jakakolwiek by ona nie była; obecnie, kiedy każdy ma prawo do własnych poglądów, bardziej wskazane jest nakłanianie do przestrzegania Religii, co do której wszyscy ludzie są zgodni. Polega ona na tym, aby być dobrym, szczerym, skromnym i honorowym, niezależnie od tego, jak się człowiek nazywa i jakie jest jego wyznanie. Wynika stąd, że) Wolnomularstwo jest ośrodkiem zjednoczenia i sposobem na zawiązywanie szczerych przyjaźni między osobami, które w innych okolicznościach nie mogłyby utrzymywać bliskich stosunków między sobą.”

Zobaczmy teraz jak wygląda Artykuł 1 Konstytucji różnych Zakonów działających na terenie Polski.