Wirtualny Wschód Wolnomularski

Zagadnienie poszukiwania niezmierzonego i niezbadanego od wieków przynależała grupie ludzi oświeconych, wykształconych oraz poszukujących nowych horyzontów. Idea i koncepcja masonizmu w tym zakresie opiera się o wolność interpretacji przez każdego człowieka oraz nieustanne dążenie do doskonałości przy zachowaniu wolnej woli, zasad moralnych i etycznych.

Na wstępie winny jestem wyjaśnienie terminu ezoteryka, który jest używany dość powszechnie aczkolwiek nie zawsze we właściwym kontekście. Za punkt wyjścia niech posłużą nam informacje zamieszczone na polskiej wikipedii:

"Ezoteryczny to przymiotnik powstały w Starożytnej Grecji pod rządami Imperium Rzymskiego. Pochodzi z greckiego słowa „esôterikos”, od "esôtero" (esô: "wewnątrz"). Słowo to oznacza wszystko co jest "wewnętrzne" i związane z okultyzmem, "ukryte".

Czym się różni wolnomularski rytuał od rytu? Czy można mówić o rycie masońskim już w pierwszych trzech stopniach, czy też rozpoczyna się on dopiero od 4 szczebla?

W terminologii wolnomularskiej bardzo często pojawia się problem zakresu definicji słowa „ryt”. Nie jest do końca jasne, czy pojęcie to winno być używane wyłącznie wobec stopni wyższych (od 4 stopnia w górę) jak ma to miejsce przede wszystkim w krajach anglosaskich i po części niemieckojęzycznych, bądź też czy o konkretnym rycie można mówić już od poziomu loży symbolicznej, jak przyjęło się to głównie u większości europejskich obediencji oraz tych zakonów masońskich, które się do tej tradycji odwołują?

Przed przystąpieniem do dalszych rozważań, konieczne jest wpierw wyjaśnienie takich terminów jak „ryt” czy „rytuał”. Bazując na informacjach podanych na polskiej wikipedii, encyklopedii Onet oraz „Słowniku współczesnego języka polskiego”, można oba pojęcia zdefiniować następująco:

„Ryt lub Obrządek” to ustalony, zebrany, ujednolicony, usystematyzowany, powszechnie przyjęty i często spisany, sposób sprawowania obrzędowości, system lub zbiór rytuałów, stanowiący odzwierciedlenie doktryny lub ideologii grupy, która go stosuje, a niekiedy związany również z zagadnieniem jej organizacji.

„Rytuał lub Ceremoniał” to specyficzny dla danej kultury symbolicznej, często utrwalony tradycją, powtarzalny zespół stałych czynności obrzędowych, wykonywanych dla osiągnięcia pożądanego skutku i mających określony sens.

Podane powyżej profańskie definicje rytu i rytuału, choć są prawidłowe, to jednak nie oddają jednak w całości tego, czym jest ryt i rytuał w masonerii. Wspomnieć należy, iż u samych początków wolnomularstwa (koniec  XVII w./1 poł. XVIII w.) rytuał traktowano jako synonim rytu: używano nawet określeń typu "ryt ucznia", "ryt czeladnika", a nawet "ryt poruszania się w loży". Nieco później, począwszy od poł. XVIII w., sytuacja uległa zmianie. Rytem zaczęto nazywać grupy stopni wyższych, powiązanych ze sobą hierarchicznie i stosujących właściwy sobie ceremoniał. Te stopnie wyższe posiadały zwykle niezależną władzę w postaci np. Wielkiej Rady, Wielkiej Kapituły, Kolegium itp. Stąd też popularnie przyjęło się określenie rytu nie tylko jako zgrupowania różnych, powiązanych ze sobą rytuałów stopni wyższych, ale również jednostki organizacyjnej, która je praktykowała i posiadała swój własny, odrębny od Wielkiej Loży zarząd.

Niemałym zainteresowaniem cieszy się zamieszczony na portalu WWW artykuł Wojciecha Ałaszewskiego pt. „Masoni niemieccy w czarnej legendzie”, traktującym o stereotypach pruskich wolnomularzy, które przetrwały do dziś w świadomości ludności zamieszkującej te terytoria, gdzie niemiecka masoneria była szczególnie aktywna. Najogólniej mówiąc jak wyraził się na ten temat pewien historyk: „masoni niemieccy mają czarne podniebienie” i jest to słuszne spostrzeżenie. Niemal od samego początku lud postrzegał ich jako praktykantów magii i sług ciemności, a otoczka tajemniczości i metafizyki tylko potęgowała snucie licznych fantazji na ten temat.

GROSSORIENT VON POLEN - GOvP (WIELKI WSCHÓD POLSKI - WWP)

WWP ist eine liberale freimaurerische Gemeinschaft, (adogmatisch, auch rationalistisch genannt und ist entstanden durch den Grand Orient de France) die in Polen wirkt.

Sie stützt sich auf dem französischen und dem schottischen rektifizierten Ritus.

Die Gemeinschaft versteht sich als philanthropisch, philosophisch und fortschrittlich. Die Prinzipien, an denen sie sich orientiert sind:gegenseitige Toleranz, Achtung dem Anderen und sich selbst gegenüber, absolute Gewissensfreiheit. Devise des GOvP (WWP) ist Freiheit, Gleichheit, Brüderlichkeit.

Der GOvP ist Mitglied von SIMPA, dem Internationalen Sekretariat der Freimaurerischen Adogmatischen Organisationen aus aller Welt.

Brüder des GOvP bilden zudem auch die Polnische Nationale Gruppe der Universellen reimaurischen Liga, die Freimaurer verschiedener Obödienzen und Riten vereint.

Date de création:

12.7.1997.

Circonstances de la création:

Le Grand Orient de Pologne existait déjà au XVIIIème siècle. Allumage ou extinction des feux dépendait de la situation politique de l’Etat. A l’époque de la République Populaire de Polognele pouvoir a résilié les organisations maçonniques par le décret interdisant leur existence. Actuellement le Grand Orient de Pologneest rené,on a allumé les feux en 1997à(avec) l’entraide fraternelle du Grand Orient de France dont les Logess’installaient en Pologne dès 1990.

La tradition de Grand Orient de Pologne date du XVIIIème siècle où existait (fonctionnait) le Grand Orient National de Pologne. Malheureusement le tsarrésilia cette Organisation en 1821. Elle fut renée en 1910 par la fondation de quelques Logessingulières du Grand Orient qui participèrent au mouvement de l’Indépendance de la Pologne. Elles disparurent quand même en 1918 environ. Pendant la période de l’entre-deux guerres il n’exista que le mouvement national et mixte. Le Grand Orient a paru de nouveau en 1991 avec l’installation de la Loge « Liberté Restituée » (le 26 avril 1991). Sa dénomination souligne le moment particulier de l’histoire de la Pologne. Les premières initiations à la future Loge ont été celebrées le 1^er décembre 1990 à l’entraide fraternelle des Frères de la Loge parisienne Victor Schoelcher du G.O.D.F. La cérémonie s’est déroulée dans le palais situé au parc (dans le parc) de Łazienki.

Przystępując do rozważań na ten temat chcę wpierw zastanowić się nad pojęciem nieprzyjaciel.

Nieprzyjaciel to przeciwieństwo przyjaciela czyli człowiek mający wobec nas wrogie zamiary, usposobiony nieżyczliwie, niechętnie, inaczej mówiąc – wróg. Ale mogą to być również nieprzyjazne, nieprzychylne nam procesy czy zjawiska przebiegające w otaczającym nas świecie zewnętrznym, niezależne od nas, od naszej woli i umiejętności. Dla rolnika nieprzyjazne będą deszcze w czasie żniw lub ich brak na wiosnę. Dla wędrowca nieprzyjazne mogą być przestrzenie, przez które przechodzi. Natomiast na pewno nieprzyjacielem każdego człowieka budującego, stwarzającego sobie swoją egzystencję według wytyczonego celu są wszelkiego rodzaju kryzysy gospodarcze, kataklizmy, wojny.

Każdy bowiem człowiek ma marzenia i wytycza sobie pewne cele, które chce osiągnąć. Ale, jak pisze w swojej książce „Zapytaj samego siebie” Jan Szczepański „...trzeba słuchać i żyć w zgodzie ze swoim organizmem, ... ze swoimi zdolnościami, umiejętnościami, wiedzą, inteligencją itp. i nie marzyć o celach niemożliwych do osiągnięcia. Trzeba także żyć w zgodzie ze społeczeństwem, słuchać prawa, moralności, przyzwoitości, przestrzegać reguł postępowania, a wtedy żyjąc w takiej harmonii z wymaganiami organizmu, psychiki i społeczeństwa wraz z jego kulturą, możemy być pewni osiągnięcia zadowolenia i szczęścia.”

Niewątpliwie wielu ludzi postępuje według tych reguł i, jeśli nie nastąpi żaden kataklizm, swoje cele osiąga. Ale mamy wśród nas wielu indywidualistów, geniuszy, buntowników, którzy nie podporządkowują się ustalonym regułom. Ci na ogół tworzą nowe ideologie, teorie naukowe, dokonują ważnych odkryć, słowem są czynnikiem zmian i postępu. Bywa jednak i tak, że z buntowników wyrastają przestępcy.