Esprit maçonnique

esprit
Masoneria nie posiada jednej czy nawet dominującej ideologii, filozofii, doktryny, światopoglądu. Uznaje się natomiast za wspólne pewne zasady, które pomimo różnic religijnych, politycznych, światopoglądowych pozwolą ludziom zbliżyć się do siebie w budowie lepszej przyszłości. Aby jednoczyć ludzi wokół projektu lepszej przyszłości wszystkich ludzi nie potrzeba masonerii posiadać wypracowanej doktryny, wystarczy “duch masoński”. Jaki ma on charakter?

W zakresie filozoficzno-światopoglądowym – odrzucenie dogmatyzmu i roszczeń do posiadania prawdy absolutnej. Prawda absolutna jest groźna dla ciągłego rozwoju ludzkości i dla szczęścia możliwie wielu ludzi. Popieranie wolności myśli. Jak pisał George Marcou, b. wielki mistrz Wielkiej Loży Francji:

“Powołanie masona (…) jest powołaniem ogólnoludzkim. (…) To do was, masoni roku 1983, należy najpierw zdefiniować człowieka powszechnego, a potem go skonstruować (…). W tym celu trzeba być wolnym, trzeba być człowiekiem. A być człowiekiem, to znaczy nie mieć pewności. Prawda dnia wczorajszego umarła, prawdę jutra należy zbudować. Mamy dziś stawić czoło wszelkich dogmatyzmom, wszelkim totalitaryzmom, różnym formom technokracji, mitom nadczłowieka”.

Z kolei Richard Dupuy, b. wielki mistrz Wielkiej Loży Francji, na konwencie w roku 1968 mówił:

“Metoda masońska to kwestionowanie tego, co zostało przyjęte… to pewność, którą odnajdujemy w sobie samych od chwili naszego tradycyjnego wtajemniczenia, a która woła, że jesteśmy niezdolni do wypowiedzenia raz na zawsze prawdy wiecznej, prawdy absolutnej, że natomiast jesteśmy w stanie odkrywać prawdę pod warunkiem, że chcemy poszukiwać jej nieustannie i podawać dzisiaj w wątpliwość pewności, w których trwaliśmy wczoraj”.

W zakresie religii – oznacza dialog, szacunek, znoszenie różnic, odrzucenie dogmatów i roszczeń do posiadania prawdy wykluczającej od prawdy wyznawców innych religii. Masoni szanują uczucia religijne i popierają szczególnie takie zasady religijne “co do których zgadzają się wszyscy ludzie”. Oznacza to poszukiwanie tych elementów, które są wspólne dla największej liczby religii.

W zakresie etyczno-politycznym – respektowanie wolności jednostki ludzkiej, wspieranie idei liberalnych.

W zakresie społecznym – rozwój ludzkości, popieranie tego, co wznosi nas na coraz wyższe poziomy i afirmuje nasz humanizm.

Duch masoński z natury swej jest progresywny, zakłada wiarę w doskonalenie ludzkości. Stąd zawsze i wszędzie konserwatyści i tradycjonaliści byli bardzo podejrzliwi w stosunku do masonerii, a skrajni konserwatyści i tradycjonaliści zaciekle ją szkalowali i zwalczali.

W każdej sferze mason popiera te środki, które służą wspieraniu wolności ludzi z jednej i braterstwa – z drugiej strony. Wezwanie do braterstwa jest osią aksjologiczną etyki wolnomularskiej.

Masoni nie dążą do tego, aby ludziom zaszczepić jakiś jeden swój światopogląd, gdyż czegoś takiego nie ma. Według masonów ludzie mogą i powinni być wierni i zaangażowani w swoje własne wierzenia i przekonania, być wierni własnym poszukiwaniom prawdy oraz dobra, byleby robili to w duchu braterstwa, poszanowania godności i wolności drugiego człowieka.

Ostatecznym efektem zapanowania “ducha masońskiego” będzie budowa Świątyni Ludzkości, czyli takiej społeczności globalnej, która współżyje ze sobą harmonijnie i stale się rozwija.

Wpisał: Kamil Racewicz
23.10.2005.