Strona internetowa Wielkiego Wschodu Polski

Wielki Wschód Polski ma od dziś oficjalną stronę internetową. Jej adres to http://www.wielkiwschod.pl/.
Gdy wejdziemy na stronę główną, mamy możliwość przejścia do następujących działów:
Misja i cele – tu opisane są regulaminowe i filozoficzne cele Zakonu;
Historia – przedstawia dzieje wolnomularstwa na dziejach polskich od wieku XVII do naszych czasów;
Struktura WWP – to uporządkowana lista lóż i trójkątów WWP, oraz powiązanych z nim warsztatów stopni wyższych;
Działalność WWP – opisuje pokrótce, czym zajmuje się stowarzyszenie na co dzień, prezentuje listę zagranicznych obediencji, z którymi ściśle współpracuje, a także przedstawia listę wystaw dotyczących polskiego wolnomularstwa, do których powstania Wielki Wschód walnie się przyczynił;
Zasady przyjmowania – przedstawia procedurę dotyczącą aplikacji kandydatów do WWP;
O masonerii – to prezentacja podstawowych zasad wolnomularskich wzbogacona ilustracjami znanego artysty, który stworzył cykl grafik ukazujący artystyczną wizję masonerii;
Nowa Atena – biuletyn – tu umieszczane są gotowe do ściągnęcia pliki pdf z biuletynem przedstawiającym aktualności z życia WWP. Póki co dostępny jest numer 1 z lutego 2016;
W świecie wirtualnym – to zestaw linków do związanych bezpośrednio i pośrednio z WWP polskich stron internetowych i profili na Facebooku;
Kontakt – prezentuje adresu e-mailowe do sekretariatu WWP, dla kandydatów, oraz do poszczególnych lóż Zakonu.

Gratulujemy i życzymy wielu odsłon!

Obchody 70-lecia Wielkiej Żeńskiej Loży Francji

22 października 2016 r. odbyły się uroczyste połączone prace lóż Gaja Aeterna i Prometea z okazji 70-lecia istnienia obediencji, do której należą obie loże żeńskie działające w Polsce, tj. Wielkiej Żeńskiej Loży Francji. 21.10.1945 podczas Walnego Zgromadzenia Założycielskiego zadecydowano o powstaniu „Union Feminine Masonique de France”. Początkowo obediencja liczyła 91 członkiń, dziś jest ich ponad 14.000. Pracują w 420 lożach na całym świecie. Zmiana nazwy na Wielką Żeńską Lożę Francji miała miejsce w roku 1952. Od 1957 r. obediencja prowadzi prace w Rycie Szkockim Dawnym i Uznanym, od tego też roku siostry pracują w charakterystycznych, rytualnych sukniach i noszą medale lożowe.
Obecnie Wielka Żeńska Loża Francji jest największą kobiecą organizacją masońską w Europie a prawdopodobnie i na świecie. Z niej wywodzą się niezależne dziś obediencje żeńskie działające w Belgii, Szwajcarii, Portugalii, Hiszpanii i Wenezueli.
W czasie uroczystości obecni byli przedstawiciele wszystkich obediencji nurtu romańskiego w Polsce – Wielki Wschód Polski reprezentowany był przez Zastępcę Wielkiego Mistrza Zakonu i siostry i braci loży Atanor, Wielka Loża Kultur i Duchowości reprezentowana była przez Czcigodnego Mistrza loży Jan Henryk Dąbrowski oraz innych braci, zaś le Droit Humain reprezentowali bracia z loży Pierre et Marie Curie.
Siostry lóż żeńskich otrzymały liczne serdecznie gratulacje i życzenia kolejnych 70-ciu lat w podobnym stylu i jakości.

Redakcja portalu wolnomularstwo.pl przyłącza się do tych życzeń!

Wywiad z Christine Savagnac – Wielką Mistrzynią GLCS

My, wolnomularze i wolnomularki, musimy zachować nadzieję!

Z Wielce Czcigodną Siostrą Christine Savagnac, która została wybrana na Wielkiego Mistrza Wielkiej Loży Kultur i Duchowości (GLCS) w połowie października bieżącego roku, rozmawia Brat Dawid Steinkeller

Wielce Czcigodna Siostro, zostałaś wybrana na ostatnim Konwencie Wielkiej Loży Kultur i Duchowości (GLCS) na Wielkiego Mistrza tej Obediencji wolnomularskiej. Jak się czujesz w obliczu tego wyzwania?

Poczułam się bardzo zaszczycona tym, że Wielki Komitet mnie o to poprosił, Rada Zakonu poddała pod głosowanie moją kandydaturę na Konwencie, a ten przyjął ją zdecydowaną większością głosów. To bardzo duża odpowiedzialność, tym bardziej, że chcę kontynuować zapoczątkowaną przez naszych założycieli pracę zmierzającą do tego, aby GLCS była obediencją na miarę XXI wieku.

Wydaje mi się, że jesteś pierwszą kobietą Wielkim Mistrzem na czele francuskiej Obediencji mieszanej i tradycyjnej. Jak odbierasz ten nadal bardzo męski świat?

Bardzo Drogi Bracie, choć prawdą jest, że jestem pierwszą kobietą na czele Obediencji mieszanej, teistycznej i filozoficznej, nie należy zapomnieć, że zakonem „Le Droit Humain” kierowało wiele bardzo znakomitych Sióstr Wielkich Mistrzów.
W GLCS nie mam do czynienia z „męskim światem”, w naszym zakonie wzbogacamy się bowiem nawzajem tym co nas różni, tak jak uczy nas tego Bruk Mozaikowy.

Jaki jest Twój plan działań? Twoja wizja dla GLCS na czas twojego mandatu jako Wielkiego Mistrza?

Chcę kontynuować pracę zapoczątkowaną przez założycieli GLCS, polegającą na wspieraniu pracy nad samodoskonaleniem się poszczególnych Sióstr i Braci oraz całej Obediencji. Według mojej wizji każdy członek i każda członkini naszego Zakonu powinna móc pracować w naszych Warsztatach tak, aby mogli swobodnie rozwijać swoje osobowości, zdolności i swoją wiedzę oraz, aby mogli dzielić się swoim doświadczeniem. Pragnę dążyć do tego, aby wszyscy mogli znaleźć w GLCS miejsce dla siebie, zgodnie z posiadanym stopniem i zajmowanym urzędem.
Ważnym elementem mojej pracy będzie dalsze pielęgnowanie wzorowych relacji, jakie nawiązał mój poprzednik z pozostałymi francuskimi Obediencjami wolnomularskimi. Chcemy współpracować z nimi w poszukiwaniu rozwiązań dla wyzwań społecznych, które stawia przed nami świat zaaferowany różnymi problemami i troskami.
Myślę, że przekazywane przez wolnomularstwo wartości duchowe, nad którymi pracujemy w naszych Warsztatach, muszą, bardziej niż kiedykolwiek, promieniować na zewnątrz naszych Świątyń i wspierać rozprzestrzenianie się idei humanistycznych i powszechnego pokoju.

Jeśli dobrze pamiętam, byłaś dwa razy w Polsce. Jak oceniasz polskie wolnomularstwo? Czy zechciałabyś podzielić się jakimś przemyśleniem na temat Lóż, których prace miałaś okazję zaobserwować w Polsce?

Przyjechałam do Polski na samym początku, jeszcze przed utworzeniem Szanownej Loży „Ul” na Wschodzie Torunia, a następnie uczestniczyłam w ceremoniach zapalenia Świateł każdej kolejnej Loży, w instalacjach Czcigodnych Mistrzów oraz w odnowieniu przez nich ślubowania. Loże polskiej Prowincji GLCS w pełni podzielają braterskie i duchowe podejście do wolnomularstwa charakterystyczne dla naszego Zakonu.

Polska Prowincja liczy trzy Loże i jeden Trójkąt. Jest ona zatem relatywnie małą Obediencją wolnomularską. Czy mogłabyś naszym Czytelnikom i Czytelniczkom wyjaśnić jaka jest specyfika GLCS w krajobrazie wolnomularskim? Nie jest ona chyba po prostu kolejną Obediencją wolnomularską…

Jak dobrze wiesz, Drogi Bracie, każda Obediencja ma jakąś swoją specyfikę. GLCS nie spowodowała znaczącego podziału w Wolnomularstwie we Francji, ani na świecie. Wniosła natomiast jednocześnie elementy koedukacyjności oraz wiary w Siłę Wyższą. W naszej Obediencji pracujemy wolnomularsko przy zachowaniu wiary w Wielkiego Architekta Wszechświata.

Czy wolnomularstwo ma coś do zaproponowania współczesnemu światu, światu, o którym powiedziałaś w swojej mowie na bankiecie po Konwencie, że jest pogrążony w kryzysie ekonomicznym, społecznym i duchowym?

Nasza Obediencja pragnie wnieść nieco Światła, pokoju i harmonii do świata, który poszukuje sensu i wartości; świata, któremu obca jest siła tkwiąca w miłości braterskiej i miłości bliźniego, a do której dochodzimy dzięki zrozumieniu drugiego człowieka. Niektórzy uznają tę wizję za utopijną, to ich zdanie, my natomiast pracujmy nad tym, aby ten świat stawał się lepszy.

W Polsce przechodzimy obecnie przez czas społecznego kryzysu. Czy chciałabyś coś przekazać polskim Braciom i Siostrom?

Wiele krajów musi aktualnie zmierzyć się z kryzysem, naszym obowiązkiem jako wolnomularzy jest pozostanie optymistami. Nie możemy się poddać! Musimy zachować nadzieję, że mądrość zwycięży nad perwersyjnym poszukiwaniem władzy nad drugim człowiekiem.


zobacz też:

Przemówienie W∴Cz∴S∴ Christine Sauvagnac

Pierwszy miesiąc naszego portalu

Drodzy Czytelnicy, dziś oto mija pierwszy miesiąc od ponownego uruchomienia naszego portalu. W międzyczasie udało nam się go znacznie rozbudować – między innymi w oparciu o sieć odnośników do artykułów na stronach różnych polskich obediencji, lóż i indywidualnych Braci. Tym samym próbujemy na nowy sposób realizować naszą misję “wolnomularskiego ekumenizmu” – ukazując jedność w różnorodności polskiej masonerii, doceniając zarazem jej zróżnicowanie. Jednocześnie mamy nadzieję, że nasz system porządkujący dostęp do własnych i cudzych tekstów w ramach <bazy artykułów> może pomóc w wyrobieniu sobie przez Czytelników, w sposób jeszcze pełniejszy, własnego zdania wobec poszczególnych zagadnień.
Dziś wprowadzamy kolejną nowość – będziemy (coraz częściej) informować o ważnych aktualnościach zagranicznych. Poszczególni redaktorzy będą zamieszczać wiadomości ze świata wolnomularstwa anglojęzycznego, francuskojęzycznego, włoskojęzycznego…
Dziękując za zainteresowanie i ponad 1800 polubień naszego profilu na Facebooku, możemy zadeklarować, że w kolejnych miesiącach będziemy nadal się rozwijać, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom Czytelników i ukazywać wolnomularstwo polskie i światowe w sposób wiarygodny, uporządkowany i ekumeniczny.

Klaus Dąbrowski
redaktor naczelny

Wielki Mistrz GLCS Marcel Laurent gościł w Ustroniu

Wielki Mistrz Wielkiej Loży Kultur i Duchowości (GLCS) Marcel Laurent w towarzystwie swojej zastępczyni oraz siostry i brata z Suwerennej Wielkiej Rady Zakonu uczestniczył w pracach loży „Erasmus Roterodamus”. Prace te odbyły się w sobotę, 1 października 2016 roku, w Ustroniu

Dostojnicy GLCS przybyli na „Wschód Ustronia”, aby wprowadzić w urząd nową czcigodną mistrzynię, która przejęła młotek od Henryka Wierniewskiego, dotychczasowego czcigodnego mistrza ustrońskiej loży.
Instalacja czcigodnego mistrza przebiega w GLCS zgodnie ze specjalnym rytuałem zwanym Tajemną Ceremonia Instalacji Mistrza. Rytuał ten obowiązuje w tradycyjnych obediencjach wolnomularskich, opracowany został przez Komisję Rytów GLCS w poszanowaniu Landmarków i na kanwie tekstu rytuałów Rytu Szkockiego Dawnego i Uznanego z 1802 i 1870 roku.
Zgodnie z tym porządkiem, prace otwierane są w I stopniu w celu potwierdzenia, w obecności mistrza instalatora obendiencji, wyboru czcigodnego mistrza elekta przez członków i członkinie warsztatu. Następnie prace przenoszone są do stopnia II i III, aby wreszcie – po opuszczeniu świątyni przez wszystkich mistrzów wolnomularzy, którzy nie zostali dotychczas instalowani – otworzyć prace Rady Mistrzów Instalowanych.
Wówczas odbywa się specjalna ceremonia, podczas której nowy czcigodny mistrz składa uroczystą przysięgę na „Trzy Wielkie Światła Wolnomularstwa” i zostaje zgodnie z „Pradawnymi Misteriami” instalowany na „Tronie Króla Salomona”. Instalowanemu bratu lub instalowanej siostrze zostają ponadto przekazane „Znaki, Słowa i Dotyki”, które pozwalają na rozpoznanie czcigodnego mistrza „regularnie i doskonale” wprowadzonego.
Po zakończeniu tego obrzędu, prace są ponownie przenoszone do stopnia I, a nowy czcigodny mistrz zostaje przedstawiony siostrom i braciom, którzy pracować będą odtąd, na czas trwania mandatu, pod jego kierownictwem.
Polscy wolnomularze i polskie wolnomularki GLCS docenili obecność w Ustroniu wielkich dostojników, tym bardziej że w najbliższą sobotę, 8 października, odbędzie się w wielkiej świątyni w Levallois (Paryż) doroczny konwent tej obediencji. Porządek prac konwentu przewiduje między innymi wybory na stanowisko wielkiego mistrza, na który kandyduje dotychczasowa zastępczyni wielkiego mistrza – Christine Sauvagnac. Polskę na konwencie reprezentować będą prowincjał-radca zakonu Henryk Wierniewski i czcigodni mistrzowie nadwiślańskich lóż.
GLCS jest tradycyjną i adogmatyczną obediencją wolnomularską powstała w 2003 roku we Francji z inicjatywy wielkiego mistrza założyciela Marcela Laurent. Rytem przewodnim tej obediencji, w której pracują zarówno mężczyźni, jak kobiety, jest Ryt Szkocki Dawny i Uznany. GLCS podpisała porozumienia przyjaźni z największymi obediencjami wolnomularskimi Francji i Europy, w tym między innymi z Wielkim Wschodem, Wielką Lożą i Wielką Żeńską Lożą Francji. W Polsce pod auspicjami tej obediencji pracują trzy loże (Toruń, Ustroń, Warszawa) i jeden trójkąt (Gdańsk).

wpisał:
D.S.

Gen. Michał Karaszewicz-Tokarzewski – współtwórca Polskiego Państwa Podziemnego

W związku z obchodzoną kilka dni temu 77 rocznicą powstania Służby Zwycięstwu Polski, przypominamy postać generała Michała Karaszewicza-Tokarzewskiego – pierwszego dowódcy SZP, która stała się zalążkiem Polskiego Państwa Podziemnego.

Polskie Państwo Podziemne, działając w latach 1939 -1945 na terenach okupowanych przez Niemców i Sowietów, było fenomenem w ogarniętej wojną Europie. Jego początkiem było utworzenie 27 września 1939 r. Służby Zwycięstwu Polski, przekształconej w Związek Walki Zbrojnej, a następnie w AK. (dzieje.pl)

Generał Karaszewicz-Tokarzewski był jednym z najaktywniejszych przedwojennych polskich wolnomularzy. Należał do WLNP i Polskiej Federacji Le Droit Humain. Był współzałożycielem i członkiem lóż: Tomasz Zan, Orzeł Biały, Święty Graal i Św. Michał Archanioł. W 1937 uzyskał najwyższy w Rycie Szkockim Dawnym i Uznanym 33. stopień wtajemniczenia.

więcej o 77 rocznicy powstania Polskiego Państwa Podziemnego:
http://dzieje.pl/aktualnosci/rocznica-powstania-polskiego-panstwa-podziemnego

Dział naszego portalu poświęcony generałowi Michałowi Karaszewiczowi-Tokarzewskiemu:
MICHAŁ KARASZEWICZ-TOKARZEWSKI