Wielka konferencja masońska w Toruniu

W dniach 21-22 lutego 2009 odbyła się w Toruniu wielka międzynarodowa konferencja poświęcona tematyce wolnomularskiej. Występowało 29 prelegentów z kilku krajów. Konferencja odbyła się pod tytułem:

Sztuka Królewska i Muzy. Obecność wolnomularstwa i jego idei w kulturze

Organizatorzy:

Muzeum Okręgowe w Toruniu
Uniwersytet Warszawski
Uniwersytet im. Mikołaja Kopernika
Towarzystwo Przyjaciół Muzeum Okręgowego w Toruniu
Patronat honorowy:

Rektorzy Uniwersytetu Warszawskiego i Uniwersytetu im. Mikołaja Kopernika
Bracia i siostry z Wielkiego Wschodu i Prometei uczestniczyli dzień wcześniej w zapaleniu świateł nowej kujawskiej loży Galileusz na Wschodzie Bydgoszczy.

Program konferencji:
torun_1
DZIEŃ PIERWSZY

Panel 1: Nowe kierunki, metody i ośrodki badań nad wolnomularstwem w Europie i Stanach Zjednoczonych. Moderator: prof. dr hab. Maria MATERSKA (Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Poitiers)

Tadeusz CEGIELSKI (Warszawa): Dwadzieścia lat później. Nowe kierunki i ośrodki badań nad wolnomularstwem: 1990 – 2009
Žygintas BÜČYS (Vilnius): The Formation of Masonic Collections in Lithuania in the 19th and 20th Centuries
Andrzej KARPOWICZ (Poznań): Zbiory masońskie Biblioteki Uniwersyteckiej w Poznaniu

torun_2
Inessa Svirida, Marek Rubnikowicz, Tadeusz Cegielski

Panel 2/3: Wątki masońskie w sztukach pięknych, muzyce i literaturze. Moderatorzy: dr Marek RUBNIKOWICZ (Muzeum Okręgowe w Toruniu), prof. dr hab. Inessa SVIRIDA (Rosyjska Akademia Nauk, Moskwa)

Krzysztof ZAŁĘSKI (Warszawa): Wolnomularstwo a sztuka
Inessa SVIRIDA (Moskva): Masońskie koncepty w rosyjskiej „usad’bie” XVIII stulecia
Artur ŁUKASIEWICZ (Gdańsk): W poszukiwaniu nie istniejącego. Ulica Masońska w Gdańsku
Marek REZLER (Poznań): Kilka uwag o symbolice wolnomularskiej w architekturze XIX i XX wieku. Przykład Poznania
Radosława RODASIK (Kraków): Poezja masońska Kazimierza Brodzińskiego
Mikołaj Agaton CHOLEWICZ (Gdańsk): Euterpe opiekunką pieśni masońskich. Przyczynek do badania kultury wolnomularskiej na podstawie berlińskiego śpiewnika z 1913 roku
Cezary MARASIŃSKI (Toruń): Dziedzictwo „innego” Oświecenia w twórczości Jana Potockiego
Piotr CEGIELSKI (Sztokholm): Symbolika wolnomularska we współczesnym malarstwie polskim

torun_3
Wystąpienie Marka Rezlera

Panel 4: Wpływ idei wolnomularskich na kulturę polityczną Europy i obu Ameryk, Moderator: prof. dr hab. Tadeusz CEGIELSKI (Uniwersytet Warszawski)

Maria NOTKOWSKA (Warszawa): „Über Zahl, Reichtum, Hauptabsicht der deutschen Maurer”, czyli starcie ze Sztuką Królewską jako chrzest bojowy niemieckiego konserwatyzmu
Roman DZIERGWA (Poznań): Wolnomularze maszerują na front. Wojna francusko-pruska 1870/71 i jej konsekwencje dla międzynarodowego wolnomularstwa
Łukasz Tomasz SROKA (Kraków): „Dla Ojczyzny ratowania…”. Działalność wolnomularzy polskich na arenie międzynarodowej w XIX i XX wieku
Władysław MASIARZ (Kraków): W obronie wolności i niepodległości Polski. Wolnomularze polscy wśród zesłańców syberyjskich i więźniów Rosji(od poł. XVIII do poł. XX wieku)
Ponadto:

Koncert fortepianowy prof. Romana Dziergwy.
Zwiedzanie wystawy Wolnomularstwo polskie XVIII – XX w. Mity i prawda? wraz z komentarzem Aleksandry Mierzejewskiej kuratora ekspozycji, Dom Eskenów, ul. Łazienna 16.

torun_4
Koncert fortepianowy

DZIEŃ DRUGI

Panel 5: Relacje wolnomularstwa z wielkimi religiami monoteistycznymi. Moderator: prof. dr hab. Roman DZIERGWA (Uniwersytet Adama Mickiewicza Poznań)

Norbert WÓJTOWICZ (Wrocław – Warszawa): Wolnomularstwo a Kościół rzymskokatolicki – wrogowie, przeciwnicy czy konkurenci
Adam PODLEWSKI (Warszawa): Ksiądz Stanisław Załęski – tropiciel masońskich herezji, koneser masońskich rytuałów
Anna KARGOL (Kraków): Inspirowani rytuałem. Przyczyny i charakter nawiązań do wolnomularstwa ze strony Zakonu B’nei B’rith w okresie międzywojennym
Maciej STĘPIEŃ (Lublin): Mahdi versus Darwin. Adnan Oktar („Harun Yahya”) i antymasońskie wątki działalności Bilim Arastirma Vakfi
Selim CHAZBIJEWICZ (Olsztyn): Masoneria a Islam

torun_5
Maciej Stępień, Anna Kargol, Selim Chazbijewicz

Panel 6: Obecność wolnomularstwa w kulturze dnia codziennego. Moderator: dr Arvydas PACEVIČIUS (Uniwersytet Wileński), prof. dr hab. Władysław MASIARZ (Akademia Krakowska im. Frycza Modrzewskiego):

Tomasz MOLSKI (Poznań): Od pogańskich Mannerbunde do współczesnego wolnomularstwa
Katarzyna KARASKIEWICZ (Warszawa): Masoneria jawna – masoneria tajna. W świetle Listu Piętnastego Johanna Gotlieba Fichtego
Tomasz DOBRZYŃSKI (Warszawa): „Tajemnica obecna’. Wizerunek i rola masonerii w cyklu powieści kryminalno-historycznych Marka Krajewskiego „Breslau”
Piotr KABACIŃSKI (Poznań): Obecność wolnomularstwa w kulturze dnia codziennego

Fragment wystąpienia Katarzyny Karaskiewicz

Panel 7: Rola wolnomularstwa w kulturze polskiej, dawniej i dziś. Moderator: dr Anna KARGOL (Krakowska Akademia im. Frycza-Modrzewskiego)

Marek FOTA (Gdańsk): Jak badać ideowość wolnomularstwa, czyli co można znaleźć w księgozbiorze loży. Historia i zbiory XVIII-wiecznego wolnomularstwa w Gdańsku
Arvydas PACEVIČIUS (Wilno): Ofiarność na rzecz kultury i nauki a wolnomularstwo na Litwie w XIX wieku (na podstawie wpisów „Księgi Złotej” Biblioteki Uniwersytetu Wileńskiego)
Krzysztof ŚLESICKI (Pułtusk): Rozproszenie polskich pamiątek wolnomularskich na przykładzie miasta Płocka
Ewa KACZMAREK (Poznań): Wolnomularska idea samopoznania jako podstawa pomocna w kształtowaniu świadomości młodych, wykształconych Polaków (konspekt)
Dyskusja końcowa: Czy istnieje odrębna „kultura wolnomularska”.

torun_6_znacnzik
Nieczęsto na ulicach naszych miast można spotkać tramwaj “masoński”

Było to pierwsze wydarzenie tego rodzaju i w takiej skali w Polsce. Planowana jest publikacja Księgi konferencyjnej.

Szczególne wyrazy wdzięczności za przygotowanie tego wszystkiego należą się nieocenionemu Tadeuszowi Cegielskiemu, który pragnie, aby tego rodzaju spotkania – naukowe i artystyczne stały się zwyczajem wolnomularskim. Miejmy nadzieję, że kolejne tego rodzaju wydarzenie uda się zorganizować za rok lub dwa lata, jednak już teraz zapraszamy zainteresowanych do współpracy przy tym dziele. Pomocy potrzeba dużo, również po to, aby każda kolejna impreza tego rodzaju była lepsza od poprzedniej.

W międzyczasie ruszyć powinno Kino wolnomularza oraz wystawy tematyczne w różnych miastach Polski.

Wpisał: Kamil Racewicz

Spotkanie w Pracowni Zbiorów Masońskich Biblioteki Uniwersyteckiej w Poznaniu

2009-01-10
SPOTKANIE W PRACOWNI ZBIORÓW MASOŃSKICH BIBLIOTEKI UNIWERSYTECKIEJ W POZNANIU

Spotkanie w Pracowni Zbiorów Masońskich Biblioteki Uniwersyteckiej w Poznaniu odbyło się w dniu 10 stycznia 2009.

Referat pt. „Geneza i zawartość kolekcji druków masońskich biblioteki uniwersyteckiej w Poznaniu” wraz z pokazem osiemnastowiecznych, między innymi Konstytucji Andersona, i młodszych druków przedstawił Starszy Kustosz Pan Andrzej Karpowicz.

Na zakończenie Cz:.M:. Loży “Świątynia Hymnu Jedności” wręczył referentowi Honorowy Medal Loży. Jest to pierwsze tego typu odznaczenie przyznane osobie, która wolnomularzem nie jest. List z podziękowaniami za dotychczasową pracę przy propagowaniu wiedzy o zbiorach przekazał również Wielki Mistrz WLNP. Poza Braćmi z poznańskiej loży w spotkaniu uczestniczył również Redaktor Naczelny rocznika poświęconego myśli i historii wolnomularstwa „Ars Regia” prof. dr hab. Tadeusz Cegielski.

źródło:
http://wlnp.pl/site/

Wystawa o masonerii w Muzeum Okręgowym w Toruniu

torun_0.
W Muzeum Okręgowym w Toruniu, w Domu Eskenów, od 11 października 2008 do 28 lutego 2009 zorganizowano na dwóch piętrach dużą wystawę „Wolnomularstwo polskie XVIII-XX w. Mity i prawda?”. Kustoszem ekspozycji była Aleksandra Mierzejewska, za aranżację plastyczną odpowiada Tomasz Pietrzyk. Jest to pierwsza od wielu lat inicjatywa mająca za zadanie w rzetelny sposób przybliżyć społeczeństwu filozofię przyświecającą wolnomularstwu, uchylając jednocześnie rąbka tajemnicy okrywającej ten ruch.

Muzeum przygotowało również zajęcia edukacyjne dla uczniów gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych, w trakcie których uczestnicy mogli poznać dzieje wolnomularstwa na ziemiach polskich, sekretne obrzędy i intrygującą symbolikę, odkryć tajemnice pamiątek wolnomularskich oraz „rozkodować” tajny przekaz znaków masońskich.

Wraz z wystawą Tadeusz Cegielski oraz Aleksandra Mierzejewska przygotowali pozycję wydawniczą Pamiątki Wolnomularskie. Katalog zbiorów Muzeum Okręgowego w Toruniu.

Na zakończenie ekspozycji zorganizowano wielką konferencję naukową “Sztuka Królewska i Muzy”.

Zobacz recenzje z wystawy w portalu Racjonalista.

Wpisał: KR

Obudzenie i Konsekracja Loży nr. 10 „Wolność Odzyskana”

2008-10-04
Obudzenie i Konsekracja Loży nr. 10 „Wolność Odzyskana”
4 października odbyła się ceremonia konsekracji, której celem było obudzenie, pozostającej przez prawie 200 lat w ciemnościach, Loży „Wolność Odzyskana”. Wielki Mistrz zainstalował Br:. Nicholasa Johna Tkatschuka jako Czcigodnego Mistrza tej Loży.

Loża Internetowa 9659 z East Lancashire pracujące pod jurysdykcją UGLE uruchomiła międzynarodowy fundusz, którego zadaniem jest wspomaganie Wolnomularstwa w różnych częściach świata. Poprzez ten fundusz Loża Coronation z UGLE, przekazała wiele masońskich przedmiotów na rzecz obudzenia Loży „Wolność Odzyskana”.

więcej:
http://wlnp.pl/site/index.php?mact=News,cntnt01,detail,0&cntnt01articleid=32&cntnt01dateformat=%25Y-%25m-%25d&cntnt01returnid=54

Wielki Wschód Polski otwarty dla kobiet

Nadzwyczajny Konwent WWP zebrany w dniu letniego przesilenia 2008 r. uchwalił nowelizację Konstytucji zmieniając charakter obediencji z męskiej na mieszaną, czyniąc kobiety równoprawnymi członkami obediencji. Dopuszczono wewnętrzny pluralizm i możliwość tworzenia w ramach WWP lóż – o szerokiej autonomii – różnych typów: męskich, żeńskich i mieszanych. W Konwencie udział wzięli goście z Wielkiego Wschodu Francji.

Jednocześnie przekazano uroczyście dokumenty założycielskie dla nowych trójkątów – zalążków przyszłych lóż: „Leopold Szersznik” na Wschodzie Cieszyna oraz „Galileusz” na Wschodzie Bydgoszczy. Loża cieszyńska tworzy się na fundamencie byłych mistrzów WWP z uśpionych przed dziesięcioma laty lóż „Tolerancja” oraz „Jedność”. W fazie kreacji są obecnie dwie kolejne loże na Wschodzie Warszawy: „Jerzy Giedroyć” oraz „George Washington” (anglojęzyczna). Rozwija się także trójkąt „Jedność” na Wschodzie Trójmiasta, w najbliższym czasie jest także w planie powołanie trójkąta na Wschodzie Wrocławia oraz kolejnych lóż na Wschodzie Warszawy.

Konwent upoważnił Radę Zakonu do podpisania konwencji o przyjaźni z polską obediencją wyższych stopni, posiadającą od niedawna autonomię krajową. Od tego roku wolnomularze WWP mogą pracować nie tylko w Rycie Francuskim Nowoczesnym oraz Szkockim Rektyfikowanym, ale i w najbardziej popularnym rycie wśród wolnomularzy europejskich: Rycie Szkockim Dawnym i Uznanym.

Rozpoczyna się nowa era w dziejach Wielkiego Wschodu Polski.

Otwarcie się całkowite Wielkiego Wschodu na kobiety jest ukoronowaniem trzyletniego procesu, zainicjowanego przede wszystkim deską br. Hieronima: Wielki Wschód a kobiety. WWP od swych początków otwarty był na kobiety, które były częstymi gośćmi na pracach lóż męskich, w ostatnich latach w szczególności na pracach loży Wolność Przywrócona, która jest blisko związana z siostrami i braćmi z lóż Droit Humain oraz lożą Prometea. Obecnie Loża-Matka WWP była głównym motorem przemiany, w szczególności Wielki Mistrz pochodzący z tej loży br. Waldemar Gniadek, który doprowadził do zwołania Nadzwyczajnego Konwentu, którego głównym przedmiotem obrad było przegłosowanie efektów dwóch lat pracy komisji ds. lóż mieszanych. Komisja składająca się z przedstawicieli wszystkich lóż i trójkątów WWP, pod przewodnictwem czcigodnego loży Wolność Przywrócona, br. Klausa Dąbrowskiego, jednoznacznie rekomendowała umożliwienie lożom, które wyrażą taką gotowość, inicjowanie i afiliowanie kobiet, które odtąd będą mogły być nie tylko gośćmi na pracach lóż męskich, ale również pełnoprawnymi członkami liberalnej obediencji.

Fragment raportu komisji:

„Poza tym pojawiły się wątpliwości odnośnie tego, czy Wielki Wschód Polski będzie dalej uznawany przez Wielki Wschód Francji, jeśli ten pierwszy wprowadziłby opcję lóż mieszanych i żeńskich. Obawa taka jest jednakże zupełnie nieuzasadniona, gdyż np. mieszany Suwerenny Wielki Wschód Niemiec został założony wspólnym wysiłkiem zarówno męskiego Wielkiego Wschodu Francji czy Belgii, jak również mieszanego Wielkiego Wschodu Austrii, które to obediencje razem dokonały wniesienia światła do obediencji niemieckiej.”

Poza Wielkimi Wschodami Austrii i Niemiec, mieszany charakter ma także Wielki Wschód Luksemburga oraz Rumunii (od 2006). WWP jest zatem piątym Wielkim Wschodem na świecie, który w pełni otworzył się na kobiety.

Od tej pory postać Ateny, patronki WWP z inicjatywy Andrzeja Nowickiego, znajdująca się na oficjalnej pieczęci obediencji od 1997 r., nabiera dodatkowego znaczenia.

Dyskusje na temat zmiany charakteru obediencji dotąd tradycyjnie męskich toczą się z coraz większym nasileniem w wielu obediencjach świata. Problem jest także żywy w Wielkim Wschodzie Francji (48 tys. członków, 1200 lóż). Niektóre loże starają się wręcz wymusić na władzach dopuszczenie możliwości istnienia w ramach WWF lóż mieszanych. 19 czerwca b.r. WWF potwierdził przyjęcie 5 kobiet do 5 lóż tradycyjnie męskich. W dniach 4-6 sierpnia w Lyonie będzie obradował doroczny konwent, który zdecyduje, czy WWF otworzy się na kobiety, czy ukarze braci odpowiedzialnych za przyjęcie kobiet do męskiego dotąd WWF. Na konwencie w ubiegłym roku w Rochelle Wielki Mistrz Jean-Michel Quillardet chciał podjąć tę kwestię, lecz nie została włączona do porządku obrad.

Powstanie kolejnych trójkątów WWP jest wyrazem dynamicznego rozwoju całej obediencji, która jeszcze do niedawna posiadała jedynie 4 loże w samej Warszawie. Dziś rozkwita nie tylko w samej Warszawie ale i w coraz większej liczbie Wschodów poza stolicą.

Leopold Szersznik (1747-1814) był jezuitą czasów Oświecenia, przede wszystkim jednak pedagogiem, bibliofilem, fundatorem biblioteki oraz pionierem muzealnictwa. To czołowy przedstawiciel Oświecenia na Śląsku Cieszyńskim. Interesował się matematyką, historią, botaniką i geologią, dbał o rozwój kulturalny. Z jego zbiorów powstało pierwsze na polskich ziemiach publiczne muzeum, na mocy testamentu ufundował bibliotekę publiczną. Pierwsze swoje prace naukowe opublikował w Czechach, gdzie studiował. Jak pisze J. Spyra: „Wychowanie młodzieży w duchu oświecenia, którego sam był zwolennikiem, stanowiło do końca życia najważniejszy aspekt działalności Szersznika, autora m.in. kilku podręczników szkolnych. Służył jednak współobywatelom wszystkimi swoimi umiejętnościami, kierując odbudową Cieszyna po pożarze w 1789 r., urządzając ogród botaniczny w swoich ogrodach przy Frysztackim Przedmieściu, pracując w Radzie Miejskiej. Był pierwszym, który w Cieszynie prowadził badania naukowe we wszystkich niemal dziedzinach ówczesnej nauki, od mineralogii i prehistorii, po studia nad językiem.” Wniósł oryginalny wkład badawczy do nauk geologicznych. Był poza tym patronem młodych badaczy. Dzięki niemu gimnazjum ukończył Józef Bożek, późniejszy konstruktor i wynalazca, zwany „polsko-czeskim Stephensonem”.

Postać Galileusza – włoskiego astronoma, fizyka i filozofa, twórcy podstaw nowożytnej fizyki – jest tak szeroko znana, że nie ma potrzeby prezentacji jego sylwetki. Oto jego myśli, które stanowią dla nas źródło szczególnej inspiracji:

„Filozofia zawarta jest w tej wielkiej księdze, którą mamy przed oczami – mam na myśli wszechświat – ale nie uda się nam jej zrozumieć, dopóki nie poznamy właściwego języka i symboli, jakimi ją napisano.”

„Może z czasem zobaczymy rzeczy, których jak dotąd, nie możemy sobie wyobrazić.”

„Nie możesz człowieka nauczyć niczego. Możesz mu tylko pomóc odnaleźć to w sobie.”

„Zagłębianie się w zagadnienia budowy świata jest jednym z największych i najszlachetniejszych celów człowieka.”

„Nie spotkałem nigdy nikogo tak głupiego, bym nie mógł się czegoś od niego nauczyć.”

Z Nadzwyczajnego Konwentu Wielki Wschód Polski wyszedł wzmocniony, z nowymi bardzo dobrymi perspektywami na przyszły rozwój. Zapewne już wkrótce pierwsze siostry zasilą szeregi WWP. Zapraszamy do nas kobiety chcące zostać wolnomularzami Wielkiego Wschodu.

Wpisał: Kamil Racewicz
22.06.2008.

Zgromadzenie Wielkiej Loży Narodowej Polski 6008

2008-06-21
ZGROMADZENIE WIELKIEJ LOŻY NARODOWEJ POLSKI
21 czerwca 2008 r. odbyło się coroczne zgromadzenie Wielkiej Loży Narodowa Polski. W uroczystym spotkaniu udział wzięli delegaci ze wszystkich lóż polskich. Podczas posiedzenia przedstawiono zgromadzeniu sprawozdanie Wielkich Oficerów, Wielkiego Mistrza oraz komisji rewizyjnej stowarzyszenia. Walne Zgromadzenie jednogłośnie udzieliło absolutorium Wielkiemu Warsztatowi za rok 2007/2008.

Ceremonia została dodatkowo uświetniona przez przekazanie przez J.W. Sińskiego zbiorów archiwalnych dotyczących powstania Loży Kopernik, listów Loży Kopernik oraz o powojenną historię loży.

źródło:
http://wlnp.pl/site/index.php?mact=News,cntnt01,detail,0&cntnt01articleid=34&cntnt01dateformat=%25Y-%25m-%25d&cntnt01returnid=54

Najwybitniejszy badacz masonerii nie żyje

09.04.2008.

Ludwik Hass (ur. 18 listopada 1918 w Stanisławowie, zm. 8 kwietnia 2008) – polski historyk, marksista-trockista, współpracownik pism: “Rzeczywistość” i “Dalej!” oraz Nurtu Lewicy Rewolucyjnej.

Od 1936 roku członek Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej, z którego został usunięty za trockizm. Jako członek trockistowskiej organizacji “Bolszewików-leninistów”, został w 1939 roku aresztowany, skazany na 8 lat obozu pracy i dożywotnie zesłanie. Z racji na to, iż był trockistą, w czasie pobytu w obozie nie objęła go amnestia z 1941 roku po układzie Sikorski-Majski. Po 1947 roku przebywał w SSR Komi, do 1953 roku jako zesłaniec, po upadku Berii – jako wolny człowiek, jednak bez prawa do powrotu do Polski. W 1956 roku sąd we Lwowie unieważnił wyrok skazujący, Ludwik Hass wrócił do Polski już 15 stycznia 1957 roku, gdzie podjął pracę w Naczelnej Dyrekcji Archiwów Państwowych oraz wznowił na Uniwersytecie Warszawskim przerwane przez wojnę studia historyczne. Ukończył je w 1962 roku.Już od 1957 roku bywał w Klubie Krzywego Koła, gdzie często zabierał głos. Wraz z Janem Wolskim i Janem Wyką tworzył grupę, której usunięcia z klubu domagały się władze pod warunkiem dalszego istnienia. Jako zagorzały przeciwnik liberalizmu, uwieczniony został wówczas w operze Janusza Szpotańskiego “Cisi i gęgacze”, w której wystąpił pod kryptonimem “Gęgacza-trockisty”.

W marcu 1965 roku został aresztowany pod zarzutem powiązań z organizacjami trockistowskimi, oraz pomocy w pisaniu i rozpowszechnianiu Listu Otwartego Jacka Kuronia i Karola Modzelewskiego skierowanego do działaczy partyjnych i młodzieży ZMS. W czasie procesu dumnie przyznał się do stawianych mu zarzutów, w styczniu 1966 roku skazano go na 3 lata więzienia, skąd został zwolniony przedterminowo w końcu sierpnia 1966.

Pomimo zwolnienia, przez pewien czas uniemożliwiono mu powrót na studia doktoranckie PAN, jak również nie pozwalano mu podjąć pracy naukowej aż do 1979 roku. W tym okresie Ludwik Hass utrzymywał się z honorariów za artykuły pisane do “Więzi” pod pseudonimem, oraz za publikowane w “Kwartalniku Historycznym” rozprawki naukowe, które mógł, zgodnie z prawem, publikować już pod własnym nazwiskiem. Współpracował też z Pracownią Dziejów Klasy Robotniczej Instytutu Historii PAN. Dopiero w 1971 roku obronił pracę doktorską (“Wybory warszawskie 1918-1926”, Warszawa 1972). W tym okresie zainteresował się historią masonerii, skorzystał więc ze stypendium paryskiej loży “Kopernik”, dzięki czemu, w czasie paru kilkumiesięcznych pobytów w Paryżu mógł prowadzić badania masonologiczne.

W 1979 roku udało mu się uzyskać etat w Instytucie Historii PAN, zaś w styczniu 1980 roku uzyskał habilitację za książkę “Sekta farmazonii warszawskiej”, za którą zresztą otrzymał wiele nagród, m.in: Ministra Kultury i Sztuki, Towarzystwa Miłośników Historii w Warszawie i polskiego Pen-Clubu. W 1986 roku, po trzyletnim procesie (sprawa toczyła się od 1983 roku), udało mu się uzyskać tytuł profesora. w 1988 roku przeszedł na emeryturę.

Ludwik Hass jest autorem kilkuset rozpraw, przyczynków i recenzji naukowych, oraz kilkunastu książek, m.in.:

* Sekta farmazonii warszawskiej. Pierwsze stulecie wolnomularstwa w Warszawie (1721-1821), PIW, Warszawa 1980, ss. 675.
* Masoneria polska XX wieku. Losy, loże, ludzie, Oficyna Wydawnicza Polczek Polskiego Czerwonego Krzyża, Warszawa 1993, 1996, ss. 360.
* Wolnomularstwo rosyjskie w podziemiu 1822-1921, Wyd. Bellona, Warszawa 1996, 1998, ss. 299. Seria: Loża i polityka. Masoneria rosyjska 1822-1921. T. 1.
* Pokolenia inteligencji polskiej, Wyd. Mazowiecka Wyższa Szkoła Humanistyczno-Pedagogiczna, Łowicz 1997, ss. 88. ISBN 83-87222-07-0
* Wolnomularstwo rosyjskie na obczyźnie i powrót w strony rodzinne, 1918-1995, Wyd. Bellona, Warszawa 1998. Seria: Loża i polityka. Masoneria rosyjska 1822-1995. T. 2.
* Wolnomularze polscy w kraju i na świecie 1821-1999. Słownik biograficzny, Oficyna Wydawnicza Rytm, Warszawa 1999, ss. 660.
* Inteligencji polskiej dole i niedole. XIX i XX wiek, Wyd. Mazowiecka Wyższa Szkoła Humanistyczno-Pedagogiczna, Stowarzyszenie Mazowiecki Ośrodek Badań Naukowych im. St. Herbsta, Łowicz 1999, ss. 437.
* Świat wolnomularski. Konkrety. Tom 1. Trudne czasy 1932-1945, Wyd. Mazowiecka Wyższa Szkoła Humanistyczno-Pedagogiczna, Łowicz 2004, ss. 302.
* Świat wolnomularski. Konkrety. Tom 2. 1945 – lata dziewięćdziesiąte XX w., Wyd. Neriton, Instytut Historii PAN, Mazowiecka Wyższa Szkoła Humanistyczno-Pedagogiczna, Warszawa 2006, ss. 507.

Jedną z najważniejszych prac Ludwika Hassa jest trzyczęściowa monografia odtwarzająca dzieje masonerii w Europie Środkowo-Wschodniej. Składają się na nią tytuły:

* Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej w XVIII i XIX wieku, Wyd. Ossolineum, Wrocław 1982, ss. 572.
* Ambicje, rachuby, rzeczywistość. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1905-1928, PWN, Warszawa 1984, ss. 398.
* Zasady w godzinie próby. Wolnomularstwo w Europie Środkowo-Wschodniej 1929-1941, PWN, Warszawa 1987, ss. 359.

Członek honorowy “Universala Framasona Ligo” i laureat Złotego Pióra “Wolnomularza Polskiego” (2004).

[źródła: pl.wikipedia.org, 1917.pl]

Wpisał: Administrator

Konsekracja loży “Silesia”

2008-03-01
Konsekracja loży “Silesia”
W dniu 1 marca odbyły się ceremonie konsekracji nowej loży “Silesia” pracującej na Wschodzie Katowic oraz ceremonia Instalacji jej Czcigodnego Mistrza.
Uroczyste prace, pod przewodnictwem WC WM WLNP, poza delegacjami z Polski, uświetnili goście z Włoch, Holandii, Niemiec oraz Francji.

źródło:
http://wlnp.pl/site/index.php?mact=News,cntnt01,detail,0&cntnt01articleid=25&cntnt01dateformat=%25Y-%25m-%25d&cntnt01returnid=54

Rewizja Konstytucji WLNP

2007-11-22
Rewizja Konstytucji WLNP
Działając na mocy przepisu Art. 122 Konstytucji, Wielka Loża Narodowa Polski dnia 23 czerwca 2007 roku ery światowej zebrana pod młotkiem Najczcigodniejszego Wielkiego Mistrza BR.: Marka Złotka-Złotkiewicza, w składzie świateł i urzędników Wielkiego Warsztatu oraz Czcigodnych i Deputowanych Lóż przystąpiła do jej kolejnej rewizji. Utrzymując podstawowe zasady Konstytucji dokonała pracy kolejnego jej ociosania przez uchwalenie ustawy Mularstwa Polskiego w nowym brzmieniu.

źródło:
http://wlnp.pl/site/index.php?mact=News,cntnt01,detail,0&cntnt01articleid=12&cntnt01dateformat=%25Y-%25m-%25d&cntnt01returnid=54

Instalacja loży Polin B’nai B’rith

06.10.2007.

W 2007 po niemal 70 latach nieistnienia odrodziła się w Polsce jedna z najbardziej znaczących organizacji Żydowskich – B’nai B’rith – Loża Polin.
Instalacja loży miała miejsce w dniu 9 września 2007 r. Jak dotąd Polska była jedynym krajem w Europie Środkowej i Wschodniej, gdzie po upadku reżimu komunistycznego nie reaktywował się Bnai Brith. W ciągu ostatnich lat działania na rzecz odrodzenia BB w Polsce podjęli bracia Michel Zaki z Antibes oraz Witold Zyss z Paryża. Na instalacji obecni byli bracia i siostry z Anglii, Francji, Turcji, USA, Holandii, Niemiec, Włoch, Szwajcarii, Rumunii oraz Belgii. Poza tym ambasadorowie USA oraz Izraela. Kancelaria Prezydenta wysłała list gratulacyjny, który został odczytany (ku ubolewaniu Radia Maryja oraz konserwatystów ). W czasie ceremonii inicjowano 37 nowych członków loży. Ceremonię poprowadzili Moische Smith, prezes Bnai Brith International, Daniel Mariashin, wiceprezes wykonawczy Bnai Brith International oraz Reinold Simon, prezes Bnai Brith Europa, przy asyście Witolda Zyssa, sekretarza generalnego Bnai Brith Europa. Uroczystość miała miejsce w Żydowskim Instytucie Historycznym w Warszawie, w czasie Czwartego Żydowskiego Festiwalu Kulturalnego.

Stowarzyszenie B’nai B’rith – „Synowie Przymierza” – jest najstarszą żydowską organizacją międzynarodową. Założona ona została 13 października 1843 r. przez kilkunastu żydowskich emigrantów z Niemiec, na czele których stał Henry Jones.
Rozwój B’nai B’rith w Stanach Zjednoczonych nastąpił bardzo szybko, loże powstawały w wielu miastach. Pierwsza loża poza Stanami Zjednoczonymi powstała w 1875 r. w Kanadzie a pierwsza loża w Europie została stworzona w 1882 r. w Berlinie. Obecnie B’nai B’rith liczy około 80 000 członków w 58 krajach.

Cele B’nai B’rith opisane są jak następuje w konstytucji:

„B’nai B’rith jest międzynarodową organizacją żydowską, która poświęca się bezpieczeństwu i trwałości narodu żydowskiego i państwa Izrael, obronie praw człowieka, zwalczaniu antysemityzmu, bigoterii i ignorancji, tudzież okazywaniu usług społeczności na zasadzie najszerzej pojętych zasad humanitarnych. Jej zadaniem jest zjednoczyć osoby pochodzenia żydowskiego i uwydatnić tożsamość żydowską za pośrednictwem wzmacniania żydowskiego życia rodzinnego i wychowania i kształcenia młodzieży, szeroko pojętych usług dla osób starszych, oraz obrony Żydów i działalności na ich korzyść na całym świecie.”

Jedną z zasad B’nai B’rith jest neutralne stanowisko w dziedzinie religii i polityki. Mogą do niego należeć ludzie najróżnorodniejszych tendencji religijnych i wszystkich poglądów politycznych. Jest on otwarty na tych samych zasadach dla kobiet i dla mężczyzn.

Godłem B’nai B’rith jest siedmioramienny świecznik (na wzór tego, który znajdował się w Świątyni w Jerozolimie) i jego hasłem jest „dobroczynność, miłość bratnia i zgoda”.

Podstawową jednostką struktury B’nai B’rith jest loża. Każda loża otrzymuje od władz centralnych dokument („charter”), który daje jej prawo posługiwania się nazwą B’nai B’rith. Loże są zgrupowane w większe jednostki, tradycyjnie zwane „dystryktami”, chociaż w ostatnich latach struktura ta stała się bardziej skomplikowana. W r. 1999 dwa dystrykty istniejące w Europie (dystrykt XV – Wielka Brytania i Irlandia – i dystrykt XIX – kontynent europejski) połączyły się w jedną całość pod nazwą „B’nai B’rith Europa” (BBE) z siedzibą w Brukseli. Było to spowodowane możliwością odgrywania poważniejszej roli w ramach Unii Europejskiej. Wszystkie te jednostki działają w ramach B’nai B’rith międzynarodowego (B’nai B’rith International – BBI), którego siedziba znajduje się w Waszyngtonie.

Naczelnym organem BBI jest międzynarodowa Konwencja, która zbiera się raz na dwa lata i na którą wszystkie loże mogą wysłać przedstawicieli. Wybiera ona międzynarodowego prezydenta. Tradycyjnie Prezydent jest ze Stanów Zjednoczonych. Podobnie BBE organizuje Konwencję co dwa lata.

Pośród wielu czynności podejmowanych przez B’nai B’rith najbardziej widoczną jest działalność mająca na celu zwalczanie rasizmu, dyskryminacji rasowej i antysemityzmu i obronę praw człowieka. Jest to tradycja której początki sięgają do pierwszych lat organizacji. Już w latach sześćdziesiątych XIX wieku B’nai B’rith brał czynny udział w akcji międzynarodowej mającej na celu zapewnienie praw obywatelskich Żydom w Rumunii, którzy tych praw byli pozbawieni po otrzymaniu przez ten kraj niepodległości w r. 1866. W r.1913 B’nai B’rith stworzył specjalną organizację anty-rasistowską, Anti-Defamation League (ADL), która działa obecnie jako organizacja niezależna i cieszy się dużym poważaniem w Stanach Zjednoczonych i w innych krajach. Jako przykład tego typu akcji w ostatnim okresie można wspomnieć działalność B’nai B’rith w różnych krajach europejskich w celu zwrócenia uwagi władz państwowych i opinii publicznej na niedopuszczalne cechy podręczników szkolnych używanych przez Władzę palestyńską, pełnych nienawiści do Izraela i do narodu żydowskiego w ogóle. Na skutek tej akcji Parlament Europejski przyjął uchwałę zabraniającą zużycia zasobów budżetu Unii Europejskiej do finansowania tych podręczników.

W ramach tych działań B’nai B’rith utrzymuje kontakty, na szczeblu krajowym jak i międzynarodowym, z władzami państwowymi, placówkami dyplomatycznymi, członkami parlamentów i władz samorządowych, organami masowego przekazu. Jest on również obecny w organizacjach międzynarodowych. B’nai B’rith jest uznany jako organizacja pozarządowa utrzymująca oficjalne stosunki z Organizacją Narodów Zjednoczonych, Organizacją Narodów Zjednoczonych do spraw oświaty, nauki i kultury (UNESCO), Radą Europy i Organizacją Państw Amerykańskich i utrzymuje także stosunki z organami Unii europejskiej.

Inne pola działalności B’nai B’rith dotyczą akcji humanitarnej i kultury. Jako przykład można przytoczyć pomoc finansową i materialną (żywność, lekarstwa), jaką B’nai B’rith okazuje niektórym gminom żydowskim
w Europie wschodniej, dzięki zasobom, które sam zbiera tudzież dotacji, którą otrzymał od rządu holenderskiego..

Istnieje także organizacja młodzieżowa B’nai B’rith, pod nazwą „B’nai B’rith Youth Organization” (BBYO). Jest ona zwłaszcza czynna w Stanach Zjednoczonych, ale również w niektórych krajach europejskich, np. we Francji.

Kilka słów o B’nai B’rith w Polsce

Na ziemiach polskich pierwsze loże B’nai B’rith powstały pod koniec XIX wieku, w zaborze pruskim (Katowice 1883, Poznań 1885, Chorzów 1903) i austriackim (Bielsko 1889, Kraków 1892, Lwów 1899). Loże te należały naturalnie do dystryktu VIII (Niemcy) lub X (Austria-Węgry). W b. zaborze rosyjskim loże powstały dopiero po odzyskaniu niepodległości (Warszawa 1922, Łódź 1926). Oddzielny dystrykt polski (numer XIII) został stworzony w r. 1924, z siedzibą w Krakowie . Prezydentem tego dystryktu był Leon Ader, adwokat krakowski, od jego stworzenia do r. 1937, kiedy zastąpił go Ludwik Rattler, również adwokat krakowski.

Według danych „Książki adresowej” członków B’nai B’rith, wydanej w Krakowie w r. 1937, istniało wtedy w Polsce 10 lóż do których należało 934 członków.

Istniały także loże kobiece i związki młodzieżowe. Należy wspomnieć, że kilka lóż istniejących poprzednio, m.in. w Bydgoszczy i w Toruniu, zostało rozwiązanych przed r. 1937 z uwagi na brak członków. Trzeba również podkreślić że istniały loże B’nai B’rith na ziemiach niemieckich przyłączonych do Polski w r. 1945 (m.in. kilka lóż we Wrocławiu) i w Gdańsku.

Nieliczna grupa członków B’nai B’rith w przedwojennej Polsce składała się w dużej większości z przedstawicieli elity społecznej i gospodarczej. Na liście członków znajdują się przede wszystkim przemysłowcy, kupcy, bankierzy i dyrektorzy przedsiębiorstw, adwokaci i lekarze. Jest wśród nich cały szereg znanych osobistości (np. Mojżesz Schorr i Majer Bałaban) oraz kilku senatorów i posłów na Sejm.

Działalność B’nai B’rith w Polsce przerwał dekret Prezydenta Rzeczypospolitej z 22 listopada 1938 r. rozwiązujący organizacje masońskie w Polsce. Pomimo starań kierownictwa B’nai B’rith, które usiłowało dokazać że B’nai B’rith nie zaliczał się do masonerii, decyzja ta została również zastosowana do B’nai B’rith. Miało to przynajmniej jedną dodatnią konsekwencję: akta B’nai B’rith w Krakowie zostały zabrane przez Starostwo Grodzkie i prawdopodobnie dzięki temu ocalały, choć nie całkowicie (między innymi nie odnaleziono biblioteki) i nie zawsze w dobrym stanie. Zespół ten znajduje się obecnie w Archiwum Państwowym w Krakowie gdzie został on starannie zachowany, skatalogowany i opracowany.

B’nai B’rith Polska – Loża Polin

Polin to nazwa Polski w języku hebrajskim, oznaczająca ‘tutaj spocznij’. W 1492 roku Żydzi zostali wygnani z Hiszpanii, Portugalii i krajów niemieckich. Legenda żydowska głosi, że gdy uchodźcy dotarli do ziem polskich, nazwę kraju odczytali jako ‘Po lin’, biorąc to za dobry omen. W wyniku tego Żydzi osiedlali się masowo na gościnnej polskiej ziemi. Sam Isserles pisał o Polsce: “W tym kraju nie ma zawziętej nienawiści do nas, jak w Niemczech. Oby zostało tak nadal, aż do nadejścia Mesjasza”.

Stowarzyszenie ma na celu:

1. działanie na rzecz rozwoju społeczności żydowskiej,
2. obronę praw człowieka i wspieranie powszechnej tolerancji,
3. przeciwdziałanie antysemityzmowi, rasizmowi i innym formom ksenofobii,
4. utrwalanie społecznej pamięci o Zagładzie,
5. promowanie dobrych stosunków międzynarodowych i międzywyznaniowych, wspieranie pokojowego współistnienia, zwłaszcza między Żydami i nie–Żydami, tak w Polsce, jak i zagranicą,
6. przeciwstawianie się kampaniom nienawiści wobec Państwa Izrael,
7. pomoc ofiarom prześladowań etnicznych i terroryzmu,
8. wdrażanie w życiu publicznym zasad filantropii, honoru i odpowiedzialności obywatelskiej, w tym prowadzenie działalności charytatywnej z zakresu pomocy ofiarom katastrof, klęsk żywiołowych, konfliktów zbrojnych i wojen, pomocy społecznej oraz działania na rzecz osób niepełnosprawnych, pomoc chorym i społecznie upośledzonym, wspieranie i ochrona ludzi starszych, owdowiałych i sierot,
9. wspieranie kultury, sztuk pięknych i nauk.

Stowarzyszenie realizuje powyższe cele poprzez:

1. propagowanie ich na forum publicznym, w tym poprzez wydawnictwa,
2. współpracę z osobami i instytucjami o bliskich Stowarzyszeniu celach, w kraju i zagranicą,
3. występowanie z wnioskami i opiniami do właściwych władz i urzędów, m.in. sądów i innych organów wymiaru sprawiedliwości w sprawach związanychz celami Stowarzyszenia
4. docieranie z pomocą humanitarną do ofiar katastrof, klęsk żywiołowych, konfliktów zbrojnych i wojen,
5. odwiedzanie chorych i społecznie upośledzonych i udzielanie im pomocy,
6. organizacyjne i materialne wspieranie i ochronę ludzi starszych, owdowiałych i sierot,
7. opiniowanie i wspieranie finansowe i organizacyjne projektów bliskich celom Stowarzyszenia,
8. organizowanie spotkań, prelekcji, wystaw, koncertów oraz innych imprez publicznych,
9. ochronę interesów członków Stowarzyszenia,
10. fundowanie stypendiów.

Zarząd:

* Prezydent – prof. Andrzej Friedman
* Wice Prezydent – prof. Jan Woleński
* Sekretarz Generalna – Malka Kafka
* Skarbnik – Alicja Kobus
* Członek – dr Sergiusz Kowalski

Bnai Brith nie jest organizacją wolnomularską, choć wykazuje pewne podobieństwa do lóż wolnomularskich.

[Źródła: www.jewish.org.pl, Wikipedia, zob. więcej: Instalation of the Polin lodge in Poland ]

Wpisał: Administrator